Celikpence's Blog

Kişinin Anavatanı

2012-01-18T13:20:00.000+03:00

Bir gün seminere başlamadan önce kısa boylu güler yüzlü birisi geldi,
Hocam elinizi öpmek istiyorum, dedi. Ben el öptürmekten pek
hoşlanmadığım için, yanaktan öpüşelim, dedim, öpüştük. Aramızda şöyle
bir konuşma yer aldı:
- Hayrola, neden elimi öpmek istedin?
- Hocam, üç yıl önce sizin bir seminerinizi katıldım. Hayatım değişti.
O seminerden sonra daha mutlu bir ailem var ve size teşekkür etmek
istiyorum; onun için elinizi öpmek istedim.
- Ne oldu, nasıl oldu?
- Üç yıl önce şirketimizin organize ettiği iki günlük bir seminerde
bizimle beraberdiniz. O seminerin bitişine doğru dediniz ki, "Bir
insanın anavatanı çocukluğudur. Çocukluğunu doya doya yaşayamamış bir
insanın mutlu olması çok zordur. Bir annenin, bir babanın en önemli
görevi, çocuklarının çocukluğunu doya doya yaşamasına olanaklar
yaratmaktır."
Bir süre sustu, bir şey hatırlamak ister gibi düşündü, sonra konuşmaya
devam etti:
- Hatta daha da ilerisi için söylediniz; dediniz ki, "Bir ulusun en
önemli görevi çocuklarının çocukluğunu doya doya yaşamasına olanaklar
yaratmaktır." Ben bir baba olarak sizi duyduğum zaman kendi kendime
düşündüm: Ben bir baba olarak çocuğumun çocukluğunu doya doya
yaşamasına fırsatlar yaratıyor muyum? Böyle bir sorunun o zamana kadar
hiç aklıma gelmediğini fark ettim. Ben ne yapıyorum, diye düşündüm.
Benim yaptığım sanırım birçok babanın yaptığının aynısıydı. Dokuz
yaşındaki oğlum ben işten eve gelince beni görmemeye, benden kaçmaya
çalışıyordu. Neden kaçmaya çalışıyordu, biliyor musunuz, Hocam?
- Hayır, neden?
- Çünkü onu görünce hemen şu soruyu soruyordum. "Oğlum bugün ödevini
yaptın mı?" Tuhaf tuhaf bakıyor, gözünü kaçırıyor, daha da
sıkıştırınca, hayır anlamına gelen, "cık" sesini çıkarıyordu.
Kızıyordum, söyleniyordum, "Niye yapmıyorsun ödevini!" diyordum.
Aramızda sürekli tartışmalar, sürtüşmeler oluşuyordu. Tabii bunun
sonucunda bütün aile huzursuz oluyordu.
Burada biraz sustu, soluklandı. Sanki hatırlamak istemediği anılar
vardı; onların üstesinden gelmeye çalışıyordu. Sonra konuşmaya devam
etti:
- Ben sizin seminerinizden çıktıktan sonra düşünmeye başladım. "Ben ne
biçim babayım," diye kendime sordum. Seminer için geldiğim
İstanbul'dan çalışma yerim olan Kayseri'ye gidinceye kadar düşündüm;
otobüste bütün gece düşündüm ve sonra kendi kendime dedim ki, eşimle
konuşayım, biz birlikte bir karar alalım. Diyelim ki bu çocuk isterse
beş yıl sınıfta kalsın, ama doya doya çocukluğunu yaşasın.
- Radikal bir karar!
- Evet, uçta bir karar, ama bu karar içime çok iyi geldi, Hocam.
Gerginliğim, üzüntüm gitti, içim rahat etti. Ben eve gelince eşime
dedim ki, hadi gel otur, konuşalım. Yemekten sonra oturduk konuştuk,
çocuklar yattı biz konuşmaya devam ettik. Seminerde anlatılanları
aktardım, böyle böyle böyle diye izah ettim ona ve en nihayet dedim
ki, ya benim gönlümden ne geçiyor sana söyleyeyim. Bizim oğlumuz var
ya bizim oğlumuz, o isterse beş yıl sınıfta kalsın, ama çocukluğunu
yaşasın! Şimdiye kadar onun çocukluğunu yaşamasıyla ile ilgili pek bir
çaba göstermedik, bir bilinç göstermedik, oluruna bıraktık. Gel şimdi
değiştirelim bunu.
- Eşiniz ne dedi?
- Hocam biliyor musun ne oldu?
- Ne oldu?
- Karım hayretle bana baktı ve dedi ki, "Bu ne biçim seminer be! Kim
bu adam? Öyle şey mi olur; yok bizim ki çocukluğunu yaşayacakmış!
Bizim çocuk çocukluğunu yaşarken öbürküler sınıflarını geçecek
ilerleyecek! Öyle şey olmaz."
- Anlıyorum; anne olarak çocuğunun geride kalmasını istemiyor,
kaygılanıyor!
- Fakat hocam ben pes etmedim, bırakmadım, mücadeleye devam ettim. Her
gün, her akşam gece yarılarına kadar karımla konuştum. Üç gecenin
sonunda bana, peki ne halin varsa gör, dedi.
- Pes etti, yani. Peki, sen ne yaptın?
- İşte onu dediği günün sabahı eşofmanımı, ayakkabımı şöyle kapının
yanına bıraktım işe gittim; işten dönünce oğlumun gözüne baktım ve
dedim ki, oğlum bugün doya doya oynadın mı? Bana hayretle baktı ve
"Hayır!" anlamına gelen "cıkk" dedi. O zaman, hadi gel beraber aşağıya
ineceğiz, oynayacağız, dedim. Eşofmanımı giydim, ayakkabımı giydim,
onunla beraber sokağa çıktık. Pencereden arkadaşları bakıyorlarmış,
onlar da sokağa çıktılar; birlikte sokakta oyun oynadık. Akşam saat
altıdan sekiz buçuğa kadar sokaktaydık. Eve gelince toz toprak
içindeyiz, beraber banyoya girdik, duş yaptık. Havluyla kuruladım, çok
mutluyduk ve o günden sonra işten dönünce her gün onunla oynamaya
başladım. Her gün, her gün, her gün oynadım. Yedi gün sekiz gün
sonraydı galiba, bir gün banyodan çıkarken onu kuruluyorum havluyla,
kolumu tuttu, bana döndü ve dedi ki, baba ya, ben seni çok seviyorum.
Hocam nefesim durdu, gözüm yaşardı, konuşamadım. Çünkü farkına vardım
ki, şimdiye kadar sevdiğini hiç söylememişti. Düşündüm, şimdiye kadar
hiç söylemediğinin farkında değildim; belki ömür boyu söylemeyecekti.
"Ne büyük tehlike!" diye düşündüm. Ömür boyu onun bana bu cümleyi
söylemediğinin farkında olmayacaktım.
- Demek farkına vardın, seni kutlarım. Senin farkına vardığın bu durum
birçok anne ve babanın farkında olmadığı gizil, örtük ama önemli bir
tehlike!
- İçimde bir şükür duygusu, havluyla çocuğumu kuruladım ve giydirdim
ve artık her gün oyun oynamaya devam ettik. Zaman geçti, iki hafta
sonra okul, öğretmen veli buluşması için okula davet etti. Daha önceki
veli buluşmalarında öğretmen, "Sizin oğlunuz akıllı bir çocuk, ama
ödevleri kargacık burgacık yazıyor, dikkat etmiyor. Sınıfta
arkadaşlarını rahatsız ediyor, onları itiyor kakıyor, lütfen onunla
konuşun. Ödevlerine ilgi gösterin, sınıfta arkadaşlarını rahatsız
etmesin. Ödevlerini doğru dürüst yapsın," demişti. O nedenle öğretmen
buluşmasına gitmekten çekiniyordum. Bu davet gelince ben eşime dedim
ki, hadi okuldaki buluşmaya beraber gidelim! Yok, dedi, sen tek başına
gideceksin, ben gelmeyeceğim.
- Eşiniz gelmek istemedi!
- Hayır istemedi. Ya beraber gidelim, diye ısrar ettim hayır hayır sen
yalnız gideceksin dedi. Ben yalnız gittim ve diğer veliler geldikçe
sıra bende olduğu halde sıranın arkasına geçtim, sıranın arkasına
geçtim ki başka kimse olmadan öğretmenle konuşayım, diye. Mahcup
olacağımı düşünüyordum. Her şeyin daha kötüye gittiğini düşünüyordum.
En nihayet bütün veliler öğretmenle konuşmalarını bitirip gittiler.
Sıra bende! Öğretmenin karşısına geçtim, bana baktı gülümsedi, siz ne
yaptınız bu çocuğa, dedi. Hiç cevap vermedim, önüme baktım. Lütfen
söyleyin ne yaptınız bu çocuğa, dedi. "Çok mu kötü hocam?" diye
sordum. Gülümsedi, hayır, kötü değil, dedi. "Artık sınıfta
arkadaşlarını hiç rahatsız etmiyor, ödevleri iyileşti, tam istediğim
öğrenci oldu. Ne yaptınız bu çocuğa siz?"
- Herhalde bir baba olarak çok mutlu oldunuz?
- Hocam biliyor musunuz öğretmenin karşısında ağlamaya başladım.
İnanamıyordum kulağıma, içimden, vay evladım, biz sana ne yaptık
şimdiye kadar, duygusu vardı. Eve geldim, karım yüzüme baktı, gözlerim
ağlamaktan kıpkırmızı. "O kadar mı kötü?" diye sordu. Ona da cevap
veremedim Hocam, ona da cevap veremedim! Ağladım. Daha sonra anlattım.
Hocam onun için sizin elinizi öpmek istedim, teşekkür ediyorum. Benim
oğlumun ve onun küçüğü kızımın hayatını kurtardınız. Ailemin mutluluğu
kurtuldu. Hakikaten bir insanın anavatanı çocukluğuymuş. Anavatanı
mutlu olan bir çocuk çalışmasını, okulunu her şeyini bütün gücüyle
yapar ve orada başarılı olurmuş.
"Gel seni yeniden kucaklayayım!" dedim. Kucaklaştık.
"Çocuklar Gülsün diye!" yaşayalım. Çünkü insanın anavatanı
çocukluğudur. Çocuklar gülerek, oynayarak büyürse, sonunda büyükler
güler. Büyükler mutlu olup gülümseyince tüm ülke, tüm insanlık güler.
Çocukların gülmesine hizmet veren herkese selam olsun!

Karakter Analizi

2012-01-17T16:55:00.003+03:00

Karakter analizi yapmak için tıklayınız...

Bu da benim karakter analizim :

Bir Zamanlar Kuzine

2012-01-12T19:16:00.001+03:00

Ne Güzel Cahildik!...
Televizyon yoktu. Gazete de her zaman olmazdı.
Öyle güzel cahildik ki, keyfimiz bozulmazdı hiç!
Dışarıda kar...
Ama kuzine içten içe öyle yanıyor ki.
Kuzinenin üzerinde demir maşa...
Maşanın üzerinde de ekmek dilimleri.
Aydınlık bir kış sabahı ve kızarmış ekmek kokusu...
Sucuk lükstü. Yumurta lezzetli.
Ekmek her zaman ekmek gibi...
Bir kez olsun kümesten yumurta almamış,
bir kez olsun o kızarmış ekmeğin kokusunu duymamış ve fakat alışveriş
merkezlerinin restoran katlarında boğucu bir gürültü ve havasızlık
içinde hamburger keyfine fit olmuş çocuklar ve gençler için ben ne kadar yaşlıyım...
Dışarıda kar...
İçeride kanaat...
İçeride huzur...
Televizyon yoktu. Gazete de her zaman olmazdı.
Öyle güzel cahildik ki, keyfimiz bozulmazdı hiç!
Portakal kabuklarını sobanın üzerine dizer,
kokusuna râm olurduk.
Kestane közlemek büsbütün bir gecenin akıllara seza mutluluğuydu.
Sonra illa ki, büyüklerin anlattığı hikâyeler, hatıralar...
Birçoğu arızalı ve tedaviye muhtaç beyinlerden çıkma
dizilerin ve filmlerin açtığı hasarlar yerine,
geniş ve besleyici bir masal dünyası...
Lezzet bir tarafa, kokuya da hasret
kalacağımız kimin aklına gelirdi?
Ekmeklerimiz el değerek üretilirdi,
sağlıklıydı, lezzetliydi ve mis gibi kokardı.
Çay da kokardı... Domates de...
Bütün bu nefasete, küçücük bir bakkal dükkânının zenginliği yetiyordu.
Dışarıda kar...
İçeride huzur...
Zam endişesi, doğal gazın kesilme korkusu,
yolda kalma telaşı, rejim tehlikesi...
Kimin umurunda...
Ne güzel cahildik.
Mutluluğun resmini çiziyorduk...

Keşke Tekrar Çocuk Olabilsek!

2011-12-14T12:05:00.002+03:00

Diş Fırçaları ve Hayat

2011-12-13T15:54:00.000+03:00

Hayatı bu şekilde ifade edebiliriz....

Sonra Rahatım...

2011-03-09T10:54:00.000+02:00

Sayılarla Beynin Gizemi

2011-02-25T10:10:00.002+02:00

Aşk Yastıkları

2010-06-22T10:18:00.000+03:00

Alice ve Kedisi Cheshire

2010-04-12T12:22:00.000+03:00

Alice ve Kedisi Cheshire arasında geçen, hayata dair güzel bir diyalog :

Alice: Bana hangi yoldan gitmem gerektiğini söyler misin?
Kedi: Bu, büyük oranda nereye gitmek istediğine bağlı.
Alice: Şey, nereye gideceğimi bilmiyorum.
Kedi: O zaman hangi yoldan gittiğin farketmez.

İlginç Çaydanlık Tasarımları - 4

2010-03-22T18:27:00.000+02:00

İlginç Çaydanlık Tasarımları - 3

2010-03-22T18:26:00.000+02:00

İlginç Çaydanlık Tasarımları - 2

2010-03-22T18:25:00.001+02:00

İlginç Çaydanlık Tasarımları - 1

2010-03-22T18:24:00.000+02:00

Güzel Sözler - 2

2010-03-22T18:12:00.001+02:00

Güzel Sözler - 1

2010-03-22T18:11:00.001+02:00

Modern Tasarımlar - Yatak Odası

2009-12-20T09:38:00.000+02:00

Kadın Portreleri

2009-12-19T09:32:00.003+02:00

Amerıkalı ressam Daniel F. Gerhartz'ın kadın portrelerinden bir derleme....

Modern Tasarımlar

2009-12-18T09:00:00.002+02:00

İlginç Tasarımlar - Ev Dekorasyon

2009-12-17T09:25:00.000+02:00

Yaşamı 3 Dönemi

2009-12-08T15:35:00.002+02:00

Yaşamın 3 dönemi vardır………..

Gençlik : Zamanınız + Enerjiniz vardır …ama Hiç Paranız yoktur

İş hayatı-Çalışma dönemi : Paranız + Enerjiniz vardır …ama Hiç Zamanınız yoktur

Yaşlılık : Zamanınız + Paranız vardır …ama hiç Enerjiniz yoktur

Brüksel Kraliyet Sarayı'nın Böcekten Yapılma Tavanı

2009-12-08T15:28:00.002+02:00

Brüksel'deki Kraliyet Sarayı'nın tavanının inanılmaz bir özelliği var.
Bu sarayın tavan süslemesi tamamen böceklerden yapıldı.

Flamant Sanatçısı Jan Fabre tarafından yapılan sarayın tavan süslemesi için tam 1 milyon 600 bin mücevher böceği kullanıldı. Yeşil renkli böcekleri bir tablo gibi tavana yerleştiren bu inanılmaz adam ortaya görenleri şaşkına çeviren bir eser çıkardı.

30 kişilik bir ekiple tam 4 ay gece gündüz tavanı böceklerle süsleyen Fabre, bu alanda dünyanın ilki olmayı başardı.

Vahşi Doğa Fotoğrafı Ödülü Alan Fotoğraf

2009-12-05T12:43:00.003+02:00

Çiçeğin üzerindeki yağmur damlasından su içen bu kırmızı karıncanın fotoğrafını, Macaristan'dan Andras Meszaros çekmiş. Bu müthiş kare sahibine vahşi doğa fotoğrafı ödülü kazandırdı.

Seri Devam Ediyor : Testere 6 Giriş Sahnesi (+18)

2009-12-05T12:11:00.001+02:00

Her serisini büyük bir heyecanla, merakla ve hayranlıkla izlediğim Testere filminin altıncı serisinin giriş sahnesi...
İki kelime ile iğrenç ve süper....

Clementine

2009-11-10T18:02:00.001+02:00

Clementine, kedisi Helix, Malmot denen canavar ve mavi küredeki Hemera...

Çocukluk yıllarımızın psikopat, bir o kadar da sürükleyici çizgi filmi Clementine.

Müziği ile o dönem çocukluğunu geçiren herkesin hayranı olduğu bu çizgi filmi sanırım asla unutamayacağım.

Müziğini dinleyince insanı duygulandıran, o günlere geri götüren bir havası var bu çizgi filmin.

Başarılı Olmak İçin Çok Çalışacaksın!

2009-11-05T10:51:00.003+02:00

Orta Doğu’ya Cola pazarlamaya giden ancak başarısız olan bir satıcıya arkadaşı sormuş:

-Neden başarısız oldun?

-Arabistan'a indiğimde çok ümitliydim ve kendime güveniyordum, çünkü henüz Cola'yı bilmiyorlardı..

Ancak ben de Arapça bilmiyordum ve 3 poster aracılıgıyla amacıma ulaşmayı planladım.

İlk poster: Çölde susuzluktan bitkin düşmüş kumda yatan bir adam
İkinci poster: Adam Cola içiyor.
Üçüncü poster: Adam tamamiyle taptaze ve dinç oluyor!

Ve bu posterleri her tarafa yapıştırttım.

-Yaramasına yarayacaktı da, Arapların sağdan sola okuduklarını unutmuşum..

Sırat Köprüsü

2009-09-08T11:37:00.005+03:00

İnternette gördüğüm bu resmi sizlerle paylaşmak istedim.
Gerçekten etkileyici. Özellikle de karşı tarafa geçen adamın sevinci çok hoş :)
Allah sırattan güzelce geçebilmeyi nasip etsin inşallah!

Erkeğin Başının Etini Yiyen Kadınlar :)

2009-09-08T11:35:00.003+03:00

Mühendis olacak :)

2009-08-20T17:48:00.000+03:00

Quantum Fiziği : Çift Yarık Deneyi

2009-08-20T17:35:00.002+03:00

Quantum Fiziğinin çözemediği nokta, ancak bu kadar basit ve başarılı anlatılabilirdi.

İşte Ses İşte Yorum : Hilal Turan

2009-08-20T17:34:00.003+03:00

Hilal Turan adlı güzel sesli kızımızdan muhteşem bir yorum...

İntel Mühendisi

2009-08-20T17:30:00.001+03:00

İntel'in Hindistan'lı Rockstarı Ajay Bhatt...

Bir Öğlen Yemeği ve Sonrası

2009-06-03T18:03:00.004+03:00

YORUMSUZ

Takım Çalışması

2009-02-14T12:04:00.000+02:00

Minikler ve Romantizm

2009-02-10T12:11:00.004+02:00

Trafik Kazalarını Önleme

2008-12-26T10:20:00.005+02:00

Aşağıda trafik kazalarını önlemek için Polonyalılar tarafından hazırlanmış kısa filmi izleyebilirsiniz.

Gerçekten çok etkileyici!

Karga Hikayesi

2008-10-14T11:43:00.003+03:00

80'ine merdiven dayamış yaşlı baba ile onu ziyarete gelen -45 yaşında ve saygın bir işi olan- oğlu salonda oturuyorlardı. Hal-hatırdan, çoluk-çocuktan, havadan-sudan sahbet ettikten sonra oğlu susmuş, ayrılmanın sinyalini vermişti. O anda üzerinde oturdukları sedirin yanındaki pencerenin pervazına bir karga kondu.

Yaşlı baba kargaya gülümserek biraz baktıktan sonra oğluna sordu: 'Bu ne oğlum?'

Oğlu şaşkın, cevapladı: 'o bir karga baba.'

Yaşlı baba kargaya biraz daha baktıktan sonra yine sordu: 'Bu ne oğlum?'

Oğlu daha da şaşkın, yine cevapladı: 'Baba, o bir karga'

Karga hâlâ pervazda, komik hareketlerle başını sağa sola çeviriyor, başını yan yatırıyor, havaya bakıyor, sonra başını yine onlara çeviriyordu. Yaşlı baba üçüncü defa sordu: 'Bu ne?'

Oğlunun şaşkınlığı sabırsızlığa dönmüştü: 'O bir karga baba, üç oldu soruyorsun. Beni işitmiyor musun?'

Yaşlı baba dördüncü defa da sorunca oğlunun sabrı taştı ve sesini yükseltti: 'Baba bunu neden yapıyorsun? Tam dört defadır onun ne olduğunu soruyorsun, sana cevap veriyorum ve sen hâlâ sormaya devam ediyorsun. Sabrımı mı deniyorsun?'

Babası -yüzünde hâlâ bir gülümseme- yerinden kalktı, içeri odaya gitti ve elinde bir defterle döndü. Bu bir hâtıra defteriydi. Oturdu, sayfalarını karıştırdı ve aradığını buldu. Sevgiyle gülümsemeye devam ederek, sayfası açık bir vaziyette defteri oğluna uzattı ve o sayfayı okumasını söyledi.

'Bugün 3 yaşındaki minik yavrumla salondaki sedirde otururken yanıbaşımızdaki pencerenin pervazına bir karga kondu. Oğlum tam 23 defa onun ne olduğunu sordu. 23 soruşunda da ona sevgiyle sarılarak, onun bir karga olduğunu söyledim. Rahatsız olmak mı? Hayır! Onun sorusunu masumca tekrar edişi içimi sevgiyle doldurdu.'

'Rabbin, sadece kendisine kulluk etmenizi, ana-babanıza iyi davranmanızı kesin olarak emretti. Eğer onlardan biri, ya da her ikisi senin yanında ihtiyarlık çağına ulaşırsa, sakın onlara 'öf' bile deme; onları azarlama; onlara tatlı ve güzel söz söyle.' (İsra, 23)

Bir Küçüğün Ramazan Günlüğü

2008-10-03T16:16:00.007+03:00

Ramazan 1
Bu gün evde bir acaiplik var.
Herkes sessizce işine okuluna gidiyor.
Annem 'Zeynep hadi sana kahvaltı hazırlayalım' dedi.
Kimse yemek yemiyor, su içmiyor.
Ablam bile!

Ramazan 5
Önce diyet yaptıklarını sanmıştım.
İzledim hepsini.
Akşama doğru hepsi sessizleşiyor.
Sofrayı hazırlayıp ezanı bekliyorlar.
Onları böyle seyretmek, öyle hoş ki.
Başka zaman, susmak bilmeyen ablamın bu hali içten içe güldürüyor beni.
Ama gülmeye cesaretim yok.

Ramazan 9
'Niye böyle yapıyorlar?' Ablama sordum, 'Büyüyünce anlarsın..' dedi.
Zaten başka ne der ki…
Anneme sordum, Ramazan dedi.
Babama sordum, Oruç dedi.

Ramazan 11
Bu Ramazan ve Oruç isimli iki kişi, bizimkilere yeme-içme yasağı koymuş demek.
Arkadaşım Fatıma'ya sordum.
Onun ailesi de gündüzleri yemek yemiyor su içmiyormuş.

Ramazan 14
Kaşık çatal sesleri, konuşmalar duydum.
Uyandım.
Babama haber vermeye koştum, yatağında yok!
Çaresiz, huysuz ablamın odasına koştum.
O da yok!
Korkmadım, Ben bu hırsızların hakkından gelirim!' dedim.
Aldım elime paspasın sapını, aniden açtım mutfak kapısını.
Sopamı havaya kaldırdım öylece kaldım oracıkta.
Bizimkiler yemek yiyorlar!
Vay uyanıklar.
Gündüz Oruç ile Ramazan'dan korkup gece yiyorlar.
Birde üstüme gülüyorlar…
Korkaklar.

Ramazan 17
Önceleri, Oruç ile Ramazan'ı bulup şikayet etmeyi düşündüm.
Fakat ablamın yemek yemedikçe pamuk gibi yumuşadığını fark ettim.
Babam ile Annem de artık tartışmıyorlar.
O zaman devam.
Belli ki Oruç ve Ramazan iyi kalpli iki amca.

Ramazan 19
Her gün bize beyaz başörtülü teyzeler geliyor.
Oturup birlikte Kur'an okuyorlar.
Her zaman ki gibi mobilyadan, gelinden, kaynanadan, konuşmuyorlar.
Ellerini açıp herkese dua ediyorlar.
Sevim teyze de başını örtmüş.
Çok da yakışmış

Ramazan 22
Her şey aynen devam ediyor.
Televizyonlar bile uslu uslu konuşuyor.
Hepsi akşam ezan okuyor.
İftar iftar deyip bütün şehir birden yemeğe başlıyor.
Ne hoş.

Ramazan 24
Oruç'u merak ediyorum.
Geçen gün Ayşe teyzem Annemle konuşuyorlardı.
Şöyle şöyle yaparsam Oruç bozulur mu?
Yok böyle olursa Oruç kaçar mı?
Demek ki Oruç, çok duygulu birisi.
İnsanlar kötü bir şey yapınca bozuluyor.
Kötülüğü gördüğü yerden kaçıyor.
Oruc'u ve Ramazan'ı artık iyice merak ediyorum.
Onlarla tanışmaya can atıyorum.

Ramazan 25
Bu günlerde herkes Kadir gecesinden bahsediyor.
Şimdiye kadar gecesi olan bir adam göremedim.
Bu Kadir de kim?
Bin aydan hayırlı gecesi varmış.
O gece uyumamak, namaz kılmak, Kur'an okumak önemliymiş.

Ramazan 26
İftarı çok sevdim.
Akşam yemek yemeye İftar diyorlar.
Gece yemek yemenin adı da Sahur.
İftar sonrası eğlenceler oluyor.
Babam camilere götürüyor bizi.
Herkes sokaklarda, camide, neşe içinde.

Ramazan 28
Merak içinde beklerken uyuyakaldım.
Kadir, gecesiyle beraber gelmiş gitmiş.
Ben göremedim.
Anlayamıyorum.
Bu yüzden ağabeyimi çok özlüyorum.
Ablama soru sormaya kalksam, bana doya doya gülüyor.
Sonra da arkadaşlarına anlatıyor, birlikte gülüyorlar.
Sinir oluyorum.
Abim uzak bir şehirde üniversitede okuyor.
'Abim ne zaman geliyor?' diye aneme soruyorum.
'Bayram gelsin, o da gelecek' diyor.
Oruç, Ramazan, gece gelen Kadir'den sonra şimdide Bayram!..
Soramıyorum 'Bayram kim?' diye.
Neden o gelmeden abim gelemiyor?
Belki de abimin arkadaşıdır.
Çok özledim abimi.
Bayram'ı da alsın gelsin tanışalım.

Ramazan 29 / Arefe
Sonunda bir hanım ismi duydum.
Arife diyemiyorlar mı ne?
Arefe diyorlar.
Niye Arefe?
'Arife' olması gerekmiyor mu?
Yengemin adı gibi yani...
'Arefe geliyor, daha temizliği bitirmedik.' diyor Annem.
Demek ki Arife teyze çok titiz.
İyice telaşlandılar.
Bir Bayram diyorlar, bir Arefe, harıl harıl çalışıyorlar.
Temizlik yapılıyor.
Yemekler hazırlanıyor.
Anneme 'Bayram ne zaman gelecek?' dedim, 'Arefe'den sonra' dedi.
Demek ki Bayram ile Arefe evli değil.
Akraba da değil.
Kafam karma karışık.
Salih abim bi gelse de her şeyi bana anlatsa.

Ve Bayram geldi
Sabah kalktığımda, herkesi kahvaltıda yakaladım!.
Oruç öldü heralde diye düşündüm.
Gece Abim gece gelmiş.
Sevinçten haykırdım.
Çok özlemişiz birbirimizi.
Bütün olanı biteni bir güzel anlattım Abime.
Yüzüme bakarken, bana tebessüm ettiğini gördüm.
Ablama sormamakla ne iyi ettiğimi anladım.
Abimin tebessüm ettiği yerde, Ablam kahkaha atar.
Abime küser gibi yaptım, hemen gönlümü aldı.
Bana her şeyi baştan anlattı, bu sefer de ben gülmeye başladım.

***

Abimden söz aldım.
Kimseye anlatmayacak, konuştuklarımızı yazmak için izin istedi.
Ben de verdim..
Ramazan günlüğü işte böyle ortaya çıktı.
Abim buna bir de isim buldu: 5 Yaş Sendromu.
Sendromu anlamadım.
Ama olsun, Abime güveniyorum.
Gerçi Ablam'a göre 4 yaşındayım.
Annem 5 yaşında olduğumu söylüyor.
Babam daha 4 yaşından gün almadı diyor.
Abim bu konu beni aşar diyor.

Bayramı çok sevdim.

Ama Ablam tekrar o sinirli haline dönecek diye, Ramazanın gidişine çok üzüldüm.
Bizim için her gün Ramazan olsa!..

Ne iyi olur...

Seni Seviyorum ama...

2008-09-17T11:11:00.001+03:00

Bakışlar her şeyi anlatır...

2008-09-17T11:08:00.002+03:00

Doğum günümüz kutlu olsun.

2008-08-07T10:44:00.005+03:00

Bugün 07 Ağustos 2008. Benimle aynı gün doğan değerli arkadaşım, sevgili kardeşim İlker İncesesli. Doğum günümüz kutlu olsun!
Aşağıda bana nöbetlerde ezberletmeye çalıştığın, benim ise hala ezbere bilmediğim :), gerektiğinde açıp açıp okuduğum şiiri koyuyorum. Artık gerektiğinde burayı açıp okurum.

Mektubumu aldın mı acaba?
İçinde aşk vardı, sevgi vardı, özlem vardı.
Kalp atışlarımı kaydetdim ona.
Dert yoktu, sitem yoktu, hüzün yoktu .
Mektubu gönderemedim, bende adresin yoktu.
Olsun, zaten mektup da yoktu.
Zaten sen de yoksun!

Dün gece bir güzel geçti kabrimin kenarından.
Doyasıya seyretttim gül haznesi bacaklarını, gecemi mahveden!
Söylesem inanmazsınız!
Düşürünce alıp vermek istedim mendilini,
Öldüğümü unutmuşum!

Bugün benim doğum günüm...

2008-08-07T10:31:00.002+03:00

Evet.Bugün benim ve oğlum Kayra'nın doğum günü.İnşallah nice mutlu yılları beraber geçiririz eşim ve oğlumla...

Habib Baba ve IV.Murat

2008-07-30T11:35:00.002+03:00

HABİB BABA

Habib Baba, 4.Murad devrinin gizli, kimsenin bilmediği Allah dostlarındandır. Yaşlıdır,fakirdir, gariptir. Fakat Rabbinin katında da alemlere denk bir değerin sahibidir.
Yaşlı Habib Baba, uzun bir kervan yolculuğunun sonunda İstanbul'a gelmiştir.Yolculuğ unun tozunu, yorgunluğunu atmak için bir hamama gider... Niyeti, şöyle iyice bir keselenip, paklanmak... Bedenini de ruhuna denk kılmaktır.
Fakat hamamcı Habib babayı içeri sokmak istemez.
'Bugün' der, 'Sultan Murad'ın vezirleri hamamı kapattılar, dışarıdan müşteri alamıyoruz.'
Habib baba üzülür... Rica, minnet eder, yalvarır...
'Ne olursun' der, 'kimseye varlığımı belli etmem, aceleyle yıkanır çıkarım.Bu tozlu bedenle Rabbime ibadet ederken utanıyorum.Binbir dil döker.Hamamcı ehl-i insaftır... Dayanamaz... Kabul eder... Hamamın en sonundaki odayı göstererek ...
'Baba şu odada hızla yıkanıp çık, parada istemem. Yeter ki vezirler, senin farkına varmasınlar.'
Habib baba sevinerek kendine gösterilen yere girer. Yıkanmaya başlar... Ve bu arada hamamcının karşısında yeni bir müşteri belirir. Boylu, poslu, genç, yakışıklı biridir bu gelen. Onunda görünümü fakirdir... Ama sadece görünümü... İkinci müşteri kılık değiştirmiş, 4.Murad'dır. O gün vezirlerinin topluca hamam alemi yapacaklarından haberdar olan padişah merak etmiştir.
'Hele bir bakalım' demiştir, 'bizim vezirler, hamamda benden uzakta, kendi başlarına ne yaparlar, nasıl eğlenirler?'
Ve bu merak padişahı, tebdil-i kıyafet ettirerek, hamama getirmiştir.
Az önce yaşananlar bir kez daha tekrarlanır.. .
Hamamcı vezirler der almak istemez... Padişah ise, ne olursun der, bastırır ve padişah galip gelir... Habib babanın yıkanmakta olduğu odayı göstererek, genç padişahın kulağına fısıldar:
'Şu odada bir ihtiyar yıkanıyor. Sende sar peştemali beline gir yanına... Beraber sessizce yıkanın, bir an evvel çıkın... Ve ekler: 'Aman ha! Vezirler varlığınızı bilmesinler.'
Sonra 4.Murad da Habib babanın yanına süzülür. Beraber sessizce yıkanmaya başlarlar. Bu arada, hamamın büyük salonundan gelen tef, dümbelek, şarkı, türkü sesleri ortalığı çınlatmaktadır. ..
Habib babanın gözü, genç hamam arkadaşının sırtına takılır. Biraz kirlenmiş gibi gelir ona... Allah hikmeti gereği dostuna, o yanındakinin tedbil-i kıyafet etmiş padişah olduğunu ilham etmemiştir...
Ve yanındakini, görüntüsüne uygun, kendi gibi fakir bir delikanlı zanneden Habib baba yumuşak bir sesle konuşur:
'Evladım' der, 'Sırtın fazlaca kirlenmiş, müsade edersen bir keseleyivereyim.'
Padişah aldığı bu teklif karşısında şaşkınlaşır ve bü yük bir haz duyar... Haz duyar, çünkü ömründe ilk defa biri ona, padişah olduğunu bilmeden, sırf bir insan olarak, karşılık beklemeksizin bir iyilik yapmayı teklif etmektedir.
Memnuniyetle Habib babanın önünde diz çökerken: 'Buyur baba' der, 'ellerin dert görmesin'
Bu arada içerideki alemin sesleri hamamı çınlatmaya devam etmektedir. Habib baba, 4.Murad'ın sırtını bir güzel keseler... Fakat padişah kuru bir teşekkürle yetinmek istemez.. Ne de olsa insandır ve o da her insan gibi kendine yapılan iyiliklerin kölesidir.
'Baba' der, 'gel bende senin sırtını keseliyeyim de ödeşmiş olalım.' Habib baba, teklifin kimden geldiğinden habersiz, tebessümle;
'Olur evlad' deyip, sultanın önünde diz çöker. Bu arada, Sultan Murad kese yaparken bir yandan da Habib babayı yoklar, ağzını arar...
'Baba' der, 'görüyormusun şu dünyayı... Sultan Murad'a vezir olmak varmış... Bak adamlar içerde tef,dümbelek hamamı inletiyorlar, sen ve ben ise burada iki hırsız gibi...'
Habib baba Sultan Murad'ın cümlesini tamamlamasına fırsat bile bırakmaz, kendi hükmünü söyler... Sultan Murad'ın Habib babadan duydukları, ağzı açık bırakıp, keseyi elden düşürten cinstendir:
'Be evladım' der, Habib baba, 'Sultan Murad dediğin kimdir? Sen asıl Alemlerin Sultanına kendini sevdirmeye bak ki, O seni sevince sırtını bile Sultan Murad'a keselettirir.

Çocukların Hayalgüçleri

2008-07-24T14:39:00.001+03:00

Çayın Usülü

2008-07-24T14:37:00.001+03:00

Psikolojide Yöneltme

2008-06-18T12:05:00.001+03:00

Yaşlı bir adam emekliye ayrılır ve kendine bir lisenin yanında küçük bir ev alır.
Emekliliğinin ilk bir kaç haftasını huzur içinde geçirir, ama sonra ders yılı baslar.

Okulların açıldığı ilk gün, dersten çıkan öğrenciler yollarının üzerindeki her çöp
bidonunu bağırıp, çağırarak tekmelerler. Bu çekilmez gürültü günler sürer ve
yaşlı adam bir önlem almaya karar verir. Ertesi gün çocuklar gürültüyle evine
doğru yaklaşırken, kapısının önüne çıkar onları durdurur ve:
'Çok tatlı çocuklarsınız, çok da eğleniyorsunuz. Bu neşenizi sürdürmenizi
istiyorum sizden. Ben de sizlerin yasındayken ayni şekilde gürültüler çıkarmaktan
hoşlanırdım, bana gençliğimi hatırlatıyorsunuz. Eğer her gün buradan geçer ve
gürültü yaparsanız size her gün 5 YTL vereceğim' der. Bu teklif çocukların
çok hoşuna gider ve gürültüyü sürdürürler. Birkaç gün sonra yaşlı adam
yine çocukların önüne çıkar ve onlara şöyle der: 'Çocuklar enflasyon beni de etkilemeye başladı bundan böyle size sadece 1 YTL verebilirim. ' Cocuklar pek hoşlanmazlar ama yine devam ederler gürültüye. Aradan birkaç gün daha geçer ve yaşlı
adam yine karşılar onları: 'Bakin' der, 'Henüz maaşımı alamadım, bu
yüzden size günde ancak 25 Kuruş verebilirim, tamam mı?',
'Olanaksız bayım' der içlerinden biri, 'Günde 25 kuruş için bu işi yapacağımızı
sanıyorsanız yanılıyorsunuz.

BİZ İŞİ BIRAKIYORUZ. ..!

Tarihten Hazır Cevaplar

2008-06-18T12:03:00.000+03:00

BİZ DE ONLARA YAKLAŞIYORUZ
Sulltan Alparslan 27 bin askeriyle Bizans topraklarında ilerlerken, keşfe gönderdiği askerlerden biri huzuruna gelip telaşla:
- 300 bin kişilik düşman ordusu bize doğru yaklaşıyor, der.
Alparslan hiç önemsemeyerek şöyle der:
- Biz de onlara yaklaşıyoruz.

ALDIĞIMIZ FİYATA
Keçecizâde'nin Rusya'da bulunduğu sıralarda Rus Çarı, Keçecizâde Fuad Paşa'ya takılır:
- Paşa şu Girit'i satsanız!
- Hay hay, satalım ekselans
- Kaça satarsınız?
- Aldığımız fiyata
Girit'in yirmi seneyi aşkın bir zamanda ve binlerce şehitle alındığını bilen Çar sararır.

BİLMEK İÇİN ÖĞRENMEK
Tarih biyografisi ve monografi sahalarında erişilmesi çok güç bilgisiyle, dünya çapında bir şahsiyet olan İbnülemin Mahmud Kemâl (İnal) a sormuşlar:
- "Sizdeki bilginin çok azına sahib olmalarına rağmen sizden çok daha fazla tanınanlar var. Bunun sebebi nedir?"
Şöyle cevap vermiş:
- Ben bilmek için öğrendim, onlarsa bilinmek için!

DERDİN DEVASIZI...
İbn-i Sinâ ya:
- Dünyada devâsı olmayan bir dert var mıdır? diye sorduklarında:
- Derdin devâsızı, iyinin kötüye muhtaç olmasıdır, cevabını vermiş.

DERS ALABİLMEK
Lokman Hekim'e:
- "Bilgeliğini kimlerden aldın?" diye sorduklarında:
- Körlerden, cevabını vermiş. Çünkü onlar, yoklamadan adım atmazlar.

FATİH NİYE ÜSTÜN
Napolyon, S. Helen adasında sürgün bulunduğu sırada 'Fatih mi yoksa siz mi büyüksünüz? Sorusunu soranlara şöyle cevap vermişti:
Büyüklükte ben onun çırağı bile olamam. Çünkü ben, kılıçla zaptettiğim yerleri henüz hayattayken geri vermiş bir bedbahtım. O ise; fethettiği yerleri nesilden nesile intikal ettirmenin sırrına ermiş bir bahtiyardır.

GENÇ FATİH
Bir genç, "Fatih Sultan Mehmed'in resmini neden hep yaşlı bir insan suretinde çiziyorlar" diye sorunca, bir yazarımız şöyle cevap vermiş:
- Yaptığı işler o kadar büyük ki, bunları genç bir insanın yapacağını hayallerine sığdıramıyorlar

GÜNLÜK
Bir Hristiyan, Ahmed Vefik Paşa ya:
-Camilerinizde niçin günlük (bir çeşit koku) yakmıyor sunuz? diye sorduğunda,ondan şu cevabı almış:
-Bizimkiler abdestlidirler. Yellenmezler. Onun için günlük yakmıyoruz. mukemmel cevap yaa

KADER
Fatih Sultan Mehmet, çocukluğunda biraz yaramazlık yapınca, babası olan 2. Murat Han:
-"Ne kadar yaramaz bir çocuksun, senden adam olmaz" diye çıkışır.
Orada bulunan ve velâyet sırrıyla kalp gözü açık olan Akşemseddin Hazretleri, hafifçe gülümseyerek şöyle der:
-Peder ne der, kader ne der.

KADERİN İCABI
Kenân Rıfâi ye sormuşlar:
- Madem ki neticede kaderin dediği oluyor. O halde niçin çalışıyoruz?
Şu cevabı vermiş:
- Çalışmak da kaderin icabı olduğu için!

SIR
Yavuz Sultan Selim, birçok Osmanlı padişahı gibi sefere çıkacağı yerleri gizli tutarmış. Bir sefer hazırlığında, vezirlerinden biri ısrarla seferin yapılacağı ülkeyi sorunca, Yavuz ona:
- Sen sır saklamayı bilir misin? diye sormuş.
Vezir:
- Evet hünkarım, bilirim dediğinde, Yavuz cevabı yapıştırmış:
- İyi, ben de bilirim

Besinlerin faydaları

2008-06-18T12:02:00.000+03:00

Havuç dilimi insan gözüne benzer. Bilimsel araştırmalar havucun
gözlerin kan akışını ve işlevini iyileştirdiğini göstermiştir.

Domateste kalpte olduğu gibi dört odacık vardır ve kırmızı renklidir.
Bütün araştırmalar domatesin kalp ve kan için faydalı olduğunu
göstermiştir.

Üzüm salkımı kalp şeklindedir, her bir üzüm tanesi kan hücresi gibi
görünmektedir ve araştırmalar üzümün ciddi kalp ve kan canlandırıcı
bir gıda olduğunu göstermiştir.

Ceviz küçük bir beyin görünümündedir. Ve beyin fonksiyonlar için faydalıdır.

Fasulya böbrek görünümündedir ve böbrek fonksiyonlarını iyileştirir.

Sap kereviz, Çin lahanası ve Rhubarb (bizde yok) kemiklere benzer. Bu
gıdalar kemikler için faydalıdır, sodyum oranları eşit ve %23 dür.
Gıdanızda yeterli sodyom yok ise vücut kemiklerden çeker ve kemikler
zayıflar. Bu gıdalar iskeletinize faydalıdır.

Patlıcan, avokado ve armut kadınların rahim ve serviks sağlığı ve
fonksiyonlarını hedefler ve görünümleri bu organlara benzerler.
Araştırmalar kadınların haftada bir avokado yemeleri halinde
hormonları dengelediğini, istenmeyen doğum sonrası kilolarını
azalttığını ve serviks kanserini önlediğini göstermiştir.

İncir tohum doludur ve ağaçta ikili olarak asılarak büyür. İncir
sperm sayısını ve hareketliliğini arttırır ayrıca erkek kısırlığını
önler.

Tatlı patatesin görünümü pankreasa benzer ve şeker hastalarının
glisemik indeksini dengeler.

Zeytin yumurtalıkların sağlığına ve fonksiyonuna yardımcı olur.

Greyfurt, portakal ve diğer narenciye meyveleri kadın göğüsüne benzer
ve bunların sağlığına ve lenfin hareketine yardımcı olur.

Soğan vücut hücreleri görünümündedir. Bütün vücut hücrelerinden atık
maddelerin temizlenmesine yardım eder. Hatta gözlerin epitelyal
katlarının yıkayan gözyaşlarına bile sebep olur.

Sevdiklerinize Zaman Ayırmak

2008-06-18T12:00:00.000+03:00

Eğer bir anne iseniz veya bir anneniz varsa burada yazdıklarımı gayet iyi anlayacaksınız: Evet, düşündüğümde babalar da ne demek istediğimi anlayabilirler ama ancak anneler burada yazılanları gerçekten hissedebilirler. 21 senelik evlilikten sonra "aşk ışıltısını" canlı tutmanın yeni bir yolunu buldum.

Bir süre önce, başka bir kadınla çıkmaya başladım ve bu aslında eşimin fikriydi. Bir gün eşim, beni çok şaşırtarak: "Biliyorum ki onu seviyorsun" dedi . Şiddetle itiraz ettim: "Ama ben seni seviyorum!!!" "Biliyorum ama aynı zamanda onu da seviyorsun. Ona da zaman ayırman gerekiyor"

Karımın, ziyaret etmemi istediği "öbür kadın" , 19 yıldır dul olan annemdi. İşimin yoğunluğu ve üç çocuğumun beklentileri sebebiyle annemi görme fırsatım pek olamıyordu.

O akşam annemi yemeğe ve ardından sinemaya davet ettim.

Endişelendi ve hemen "İyi misin, her şey yolunda mı" diye sordu. Annem de geç saatte gelen bir telefonun veya sürpriz bir davetin mutlaka kötü bir anlamı olacağından şüphelenen tipte kadınlardandı. "Seninle beraber ikimizin biraz zaman geçirmemizin güzel olacağını düşündüm" diye yanıtladım. "Sadece ikimiz mi?" Biraz düşündü ve "Çok isterim" diye cevap verdi.

O Cuma, iş çıkışı onu almaya giderken kendimi biraz gergin hissediyordum. Eve vardığımda fark ettim ki o da, randevumuzdan ötürü hafif gergin görünüyordu. Kapısının önünde, paltosunu çoktan giymiş bir şekilde bekliyordu. Saçlarını yaptırmıştı ve üzerinde babamla kutladıkları son evlilik yıldönümlerinde giydiği elbise vardı. Bana melekler kadar ışıltılı bir yüzle gülümsedi.

Arabaya bindiğimizde "Arkadaşlarıma oğlumla dışarı çıkacağımı söyledim ve gerçekten çok etkilendiler" dedi, "Randevumuzun nasıl geçtiğini duymak için sabırsızlanıyorlar."

Gittiğimiz restoran, çok şık olmasa da sevimli, sıcak ve servisin kaliteli olduğu bir mekândı. Annemse, bir kraliçe edasıyla koluma girdi.

Yerimize oturduktan sonra ona menüyü okumam gerekmişti, çünkü küçük yazıları göremiyordu. Ben daha menünün ortalarındayken annemin nemli gözlerle ve nostaljik bir gülüşle bana bakmakta olduğunu fark ettim:

"Eskiden, sen küçükken, menüleri okuyan bendim, sense meraklı bakışlarla beni dinlerdin" dedi. Ben de gülümsedim: "O zaman, şimdi senin rahat rahat oturma sıran ve ben de okuyarak borcumu ödeyebilirim" dedim. Yemek boyunca muhabbetimiz çok güzeldi, sıra dışı hiçbir şey olmadı ama eskilerden ve hayatlarımızdaki yeniliklerden bahsederek kaybettiğimiz zamanın birazını telafi etmeye çalıştık.O kadar çok konuştuk ve eğlendik ki film saatini kaçırdık.

Akşam annemi bırakırken; "Seninle tekrar çıkmak isterim ama ancak bu sefer benim seni davet etmeme izin verirsen" dedi ve bir akşam tekrar buluşmakta karar kıldık. Eve geldiğimde eşim yemeğin nasıl geçtiğini sordu: "Çok güzeldi" dedim "Düşünebileceğimin çok üstündeydi"

Birkaç gün sonra annem aniden ciddi bir kalp krizi sonucu vefat etti. Bu o kadar ani gerçekleşmişti ki onun için bir şey daha yapma şansım olmamıştı.

Birkaç zaman sonra evime, annemle yemek yediğimiz restorandan, ödenmiş iki kişilik bir yemek faturası ve üzerine iliştirilmiş bir not yollandı:

Oğlum, bu faturayı önceden ödedim, çünkü seninle kararlaştırdığımız randevu gününe gelemeyeceğimden neredeyse yüzde yüz emindim. Yine de iki kişilik bir yemek ayarladım çünkü bu sefer eşinle beraber gitmenizi istiyorum. Seninle olan o günkü randevumuzun benim için ne anlam ifade ettiğini bilemezsin. Seni Seviyorum.

O esnada, "Seni Seviyorum" demenin ve hayatta değer verdiğimiz insanlara hak ettikleri zamanı ayırmanın önemini anladım.

Hayatta hiçbir şey ailenizden daha önemli değildir. Onlara hakları olan zamanı ve ilgiyi verin çünkü böyle şeyleri erteleyebileceğ iniz "başka bir zaman"ı her istediğinizde yakalayamayabilirsi niz.

Çay Senfonisi

2008-05-15T14:54:00.002+03:00

Çayın Alt Demliği Evdeki Kaynanadır ;
Devamlı Kaynar Durur.. .

Üst Demlik Evdeki Gelindir;
Alt Demlik Kaynadıkça O Olgunlaşır,Demlenir. ..

Gelinin Kocası İse Bardaktır ;
Biraz Kaynana Doldurur Onu Biraz Da Gelin...

Çocuklar Çayın Şekeridir ;
Tat Verir...

Görümce İse Çay Kaşığıdır ;
Arada Bir Gelir Ve Karıştırır Gider...

Kaynataya Gelince; O Da Bardak Altıdır; Dökülenleri Bir Araya Toplar..!

Bu kadar sevebilir misiniz?

2008-05-15T14:40:00.003+03:00

Bir otobüs durağında karşılaşmışlardı ilk kez…

Biri tıpta okuyordu, öbürü mimarlıkta. O ilk karşılaşmadan sonra,bir kere, bir kere, bir kere daha karşılaşabilmek için,hep aynı saatte, aynı duraktan, aynı otobüse bindiler.

Gençtiler, çok genç...

Birbirileriyle konuşacak cesareti bulmaları biraz zaman aldı ama sonunda başardılar. İkisi de her sabah otobüse bindikleri semtte oturmuyorlardı aslında. Delikanlı arkadaşında kaldığı için o duraktan binmişti otobüse, kız ise ablasında... Sırf birbirlerini görebilmek için, her sabah erkenden evlerinden çıkıp, şehrin öbür ucundaki durağa, onların durağına geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre sonra...

Okullarını bitirince hemen evlendiler.
Mutluydular hem de çok mutlu... Bazen işsiz, bazen parasız kaldılar ama öylesine sıkı kenetlenmişti ki yürekleri ve elleri hiçbir şeyi umursamadılar. Ayın sonunu zor getirdikleri günlerde de ünlü bir doktor ve ünlü bir mimar olduklarında da hep mutluydular. Zaman aşımına uğrayan, alışkanlıklara yenik düşen, banka hesabında para kalmadığı için ya da tam tersine o hesabı daha da kabarık hale getirmek uğuruna bitip-tükeniveren sevgilerden değildi onların ki...

Günler günleri, yıllar yılları kovaladıkça sevgileri de büyüdü, büyüdü...

Tek eksikleri çocuklarının olmamasıydı. Zorlu bir tedavi sürecine rağmen çocuk sahibi olmayınca, 'bütün mutlulukların bizim olmasını beklemek, bencillik olur' diyerek devam ettiler hayatlarına.

Çocuk yerine, sevgilerini büyüttüler...

'Senin için ölürüm' derdi kadın, sımsıkı sarılıp adama ve adam da 'Hayır, ben senin için ölürüm' diye yanıt verirdi hep...

Bazen eve geldiğinde, aynanın üzerinde bir not görürdü kadın,
'Bir tanem, kütüphanenin ikinci rafına bak....

'Kütüphanenin ikinci rafında başka bir not olurdu,

'Mutfaktaki masanın üzerine bak ve seni çok sevdiğimi sakın unutma' Mutfaktaki masadan, salondaki dolaba sevgi dolu notları okuya okuya koşturan kadın, sonunda kimi zaman bir demet çiçek, kimi zaman en sevdiği çikolatalar, kimi zaman da pahalı armağanlarla karşılaşırdı... Aldığı hediyenin ne olduğu önemli değildi ya zaten....

Hayat ne kadar hızlı akarsa aksın, işleri ne kadar yoğun olursa olsun hep birbirlerine ayıracak zaman buluyorlardı bulmasına ama kırklı yaşların ortalarına geldiklerinde, daha az çalışmaya karar verdiler.

Adam, hastaneden ayrıldı ve muayenehanesinde hasta kabul etmeye başladı.
Kadın da mimarlık bürosunu kapadı ve sadece özel projelerde görev aldı.

Artık daha fazla beraber olabiliyorlardı. Bir gün sahilde dolaşırken, harap durumda bir ev gördü kadın, üzerinde 'satılık' levhası asılı olan.

'Ne dersin, bu evi alalım mı?' dedi adama.

'Bu viraneyi yıktırır, harika bir ev yaparız. Projeyi kafamda çizdim bile.
Kocaman terası olan, martıları kahvaltıya davet edeceğimiz bir deniz evi yapalım burayı...'

'Sen istersin de ben hiç hayır diyebilir miyim?' diye yanıt verdi adam. 'Amerika'daki tıp kongresinden döner dönmez ararım emlakçıyı... Kaç para olursa olsun, burası bizimdir artık....'

Sadece bir hafta ayrı kalacaklarını bildikleri halde, ayrılmaları zor oldu, adam Amerika'ya giderken. Her gün , her saat konuştular telefonla.

Gözyaşları içinde kucaklaştılar havaalanında.

Fakat birkaç gün sonra, kocasında bir tuhaflık olduğunu fark etti kadın. Eskisi kadar mutlu görünmüyor, konuşmaktan kaçınıyordu. Onu neşelendirmek için,
sahildeki evi hatırlattı ve çizdiği projeyi verdi kadın ama hiç beklemediği bir cevap aldı: 'Canım, o ev bizim bütçemizi aşıyor. Sen en iyisi o evi unut...'

Mutsuzluk, mutluluğun tadına alışmış insanlara daha da acı, daha da çekilmez gelir. Kadın, hiç sevmedi bu beklenmedik misafiri.

Derdini söylemesi için yalvardı adama, 'Senin için ölürüm,
biliyorsun, ne olur anlat' diye dil döktü boş yere... Yıllardır sevdiği adam,
duyarsız ve sevgisiz biriyle yer değiştirmişti sanki. Ona ulaşmaya çalıştıkça, beton duvarlara çarpıyordu kadın, her çarpmada daha fazla kanıyordu yüreği...

Bir gün, çocukluğunun, gençliğinin ve bütün hayatının birlikte geçtiği arkadaşına dert yanarken, 'Artık dayanamıyorum, sana söylemek
zorundayım' diye sözünü kesti arkadaşı. 'O, seni aldatıyor. İş yerimin tam karşısındaki restoranda genç bir kadınla yemek yiyor her öğlen.
Sonra sarmaş dolaş biniyorlar arabaya...

'Sus, sus çabuk, duymak istemiyorum bu yalanları' diye bağırdı kadın. Onca yıllık arkadaşını, kendisini kıskanmakla suçladı.... Ertesi gün, öğle vakti o restoranın hemen karşısında bir köşeye sindi sessizce ve peri masallarının sadece masal olduğunu anladı... Kocasının eskiden aynı hastanede çalıştığı genç çocuk doktorunu tanıdı hemen. Bazen evlerinde ağırladıkları kadına nasıl sarıldığını gördü adamın...

Akşam kocası eve gelir gelmez, bazen bağırıp,
bazen ağlayarak, bazen ona sımsıkı sarılıp bazen de yumruklayarak haykırdı suratına her şeyi.

İnkâr etmedi adam. Zamanla duyguların değişebildiği, insanların orta yaşa geldiklerinde farklılık aradığı gibi bir şeyler geveledi ağzında…

Ve bavulunu alıp gitti evden. Kapıdan çıkarken, 'son bir kez kucaklamak
isterim seni' diyecek oldu ama kadın, 'defol' dedi nefretle...

İlk celsede boşandılar... Modern bir aşk hikâyesinin böyle son bulmasına kimse inanamadı. Arkadaşlarının desteğiyle ayakta kalmaya çalıştı kadın.

Adamın, sevgilisiyle birlikte Amerika'ya yerleştiğini öğrendi.

Bazen yalnız kaldığında, onu hala sevdiğini hissedince, ağlama nöbetleri geçiriyor, aşkın yerini, en az onun kadar yoğun bir duygu olan
nefretin alması için dua ediyordu.

Aradan bir yıl geçti... Her şeyin ilacı olduğu söylenen zaman bile, kadının derdine çare olamamıştı. Bir sabah, ısrarla çalan zilin sesiyle uyandı.

Kapıyı açtığında, karşısında o kadını gördü. 'Sen, buraya ne yüzle geliyorsun' diye bağırmak istedi ama sesi çıkmadı.

'Lütfen, içeri girmeme izin ver, mutlaka konuşmamız gerekiyor.' dedi genç kadın.

Kanepeye ilişti ve zor duyulan bir sesle konuşmaya başladı:

'Hiçbir şey göründüğü gibi değil aslında. Çok üzgünüm ama o
bir saat önce öldü. Geçen yıl Amerika'daki kongre sırasında öğrendi hastalığını ve yaklaşık bir senelik ömrü kaldığını. Buna dayanamayacağını, hep söylediğin gibi onunla birlikte ölmek isteyeceğini biliyordu. Seni kendinden uzaklaştırmak için, benden sevgilisi rolünü oynamamı istedi.

Ailesine de haber vermedi. Birlikte Amerika'ya yerleştiğimiz yalanını yaydı. Oysa ilk karşılaştığınız otobüs durağının karşısında bir ev tutmuştu. Tedavi görüyor ve kurtulacağına inanıyordu ama olmadı. Gece fenalaşmış, bakıcısı beni aradı, son anda yetiştim Sana bu kutuyu vermemi istedi.'Gözlerinden akan yaşları durduramayacağını biliyordu kadın…

Hemen oracıkta ölmek istiyordu. Eline tutuşturulan kutuyu açmayı neden sonra akıl edebildi. İtinayla katlanmış bir sürü kâğıt duruyordu kutuda.

İlk kâğıtta, 'Lütfen bütün notları sırayla oku bir tanem' diyordu... Sırayla okudu;

'Seni çok sevdim',

'Seni sevmekten hiç vazgeçmedim',

'Senin için ölürüm derdin hep, doğru
söylediğini bilirdim.'

'Fakat benim için ölmeni istemedim'

'Şimdi bana söz vermeni istiyorum.'

'Benim için yaşayacaksın, anlaştık mı?'

son kâğıdı eline alırken, kutuda bir anahtar olduğunu gördü kadın... Ve son kâğıtta şunlar yazılıydı:

'Sahildeki evimizi senin çizdiğin projeye göre yaptırdım.Kocaman terasta martılarla kahvaltı ederken, ben hep seni izliyor olacağım....'

Resimlerle Felsefe

2008-05-14T10:00:00.003+03:00

İnsan ve TV nin Gelişimi

2008-02-18T12:11:00.001+02:00

Alyans neden 4.parmakta?

2008-02-18T12:06:00.002+02:00

Alyansı neden dördüncü parmağımıza takmalıyız?

Bunun, Çinliler'in anlattığı çok güzel ve inandırıcı bir açıklaması var...

Başparmak, anne-babanızı,
İşaret parmağı, kardeşlerinizi,
Orta parmak, sizi,
Dördüncü parmak (yani yüzük parmağı), hayat arkadaşınızı,
Ve serçe parmak, çocuklarınızı temsil eder.

İlk önce avuçlarınızı birbirine bakacak şekilde açın. Orta parmakları bükün ve sırt sırta birleştirin. Daha sonra kalan dört parmağınızı da şekildeki gibi açıp, uç uca getirin.

Şimdi, anne babanızı temsil eden başparmaklarını zı ayırmaya çalışın... Açılacaktır, çünkü anne babanız sizinle birlikte ömür boyu yaşamayacaktır. Er ya da geç onlardan ayrılmak zorundasınız.

Baş parmaklarınızı önceki gibi birleştirip, kardeşlerinizi temsil eden işaret parmaklarınızı ayırın. Onlar da ayrılacaktır, çünkü kardeşleriniz kendi ailelerini kurup, ayrı bir hayat seçer.

İşaret parmaklarınızı birleştirip, çocuklarınızı temsil eden serçe parmaklarınızı ayırın. Onlar da ayrılıcak, çünkü çocuklar da evlenir ve bir gün kendi hayatlarını kurar.

Son olarak serçe parmaklarınızı birleştirip, eşlerinizi temsil eden yüzük parmaklarınızı ayırmaya çalışın. Ayıramadığınızı görünce şaşıracaksınız. Çünkü karı-kocalar hayat boyu bir arada yaşarlar... İyi günde ve kötü günde...

Resminizi seçerek kişiliğinizi belirleyin!

2008-02-12T15:12:00.000+02:00

Üstteki resimlerden size uygun olanını seçip aşağıdaki kişilik testi sonucu ile ilgili yorumunuzu okuyunuz...

1 - İçedönük - Hassas - Kolay etkilenen : Kendinizle ve çevrenizle ilgili düşüncelere etrafınızdaki çoğu kişiden daha sık ve daha derin bir şekilde dalıyorsunuz. Üstünkörü hareketler ve konuşmalardan nefret ediyorunuz. Geyik muhabbeti yapmaktansa yalnız kalmayı tercih edebiliyorsunuz. Ama yakın arkadaşlarınızla olan ilişkileriniz o kadar kuvvetli ki bu da size ihtiyacınız olan uyumu ve gücü getiriyor. Yine de yalnız başına kalmaktan hiç sıkılmıyorsunuz.

2 - Özgür - Geleneklere karşı - Tutulamayan : Kendinizi geliştirmenizi sağlayacak özgür ve kimseye bağlı olmayan bir hayat peşindesiniz. Hobilerinizde ya da işinizde sizi başarıya ulaştıracak yeteneklere sahipsiniz. Bağımsızlığa olan düşkünlüğünüz bazen sizden beklenilenin tam tersini yapmanıza neden olabiliyor. Öyle her gördüğünüz şeye üzerinde düşünmeden uyacak tiplerden değilsiniz. Aksine kendi fikirleriniz doğrultusunda gitmeyi yani akıntıya karşı kürek çekmeyi seviyorsunuz.

3 - Dinamik - Aktif - Dışa dönük : İlginç ve çeşitli işlere girebilmek için risk almaktan kaçınmıyorsunuz. Rutin bir hayat sizi etkisiz hale getirebiliyor. En çok sevdiğiniz şey tüm olaylarda başrol oynamak. Aslında olayları başlatan kişi de siz oluyorsunuz.

4 - Ayakları yere basan - Dengeli - Uyumlu : Komplike olmayan ve doğal bir yaşamı, bir aşkı ve işi amaç edinmişsiniz. İnsanlar size saygı duyuyor çünkü sizin ayaklarınız öyle bir yere basıyor ki herkes sizden destek alıyor. Siz de bu insanlara güven sağlamayı biliyorsunuz. Çok sıcak ve insancıl olarak tanınıyorsunuz. Basmakalıp ve çok abartılı olan herşeyi reddediyorsunuz. Modanın getirdiği yeniliklere de bağlı değilsiniz. Aksine, sizin için giyim pratik ve rahat olmalı.

5 - Profesyonel - Pragmatik - Kendini tanıyan : Hayatını eline alıp şansını kadere bırakmak yerine yaratmayı sevenlerdensiniz. Problemlerinizi pratik ve karışık olmayan yöntemlerle çözüyorsunuz. Günlük hayatınızda gerçekçi olmayı tercih ediyorsunuz. İşte ise herkes sizi sorumluluk sahibi olarak tanıyor. Sizin kendinize olan güveniniz sayesinde etrafınızdakiler de sizden güç alıyor. Fikirlerinizi uygulamaya koyana kadar rahat edemiyorsunuz.

6 - Barışçıl - Tedbirli - Agresif olmayan : Anlaşması kolay bir insansınız. Kendi özel hayatınıza ve özgürlüğünüze düşkün olduğunuz için de arkadaşlarınızı pek yormuyorsunuz. Bazen hayatın anlamını düşünmek ya da kendi kendinize eğlenmek için her şeyden uzaklaşıp yalnız kalmak istiyorsunuz. Bu yüzden de kaçabileceğiniz güzel mekanlar nerede biliyorsunuz ama siz yalnızlık düşkünü bir insan da değilsiniz. Sadece hayatın size vermiş olduklarını takdir eden, dünyayla barışık bir insansınız.

7 - Dikkatsiz - Oyunsever - Neşeli : Spontane ve özgür bir hayatı seviyorsunuz. Hayata bir kere gelinir ilkesinden yola çıkarak dolu dolu yaşamayı istiyorsunuz. Çok meraklı ve her yeni şeye açık bir insansınız. Tüm değişikliklerin sizi büyüttüğüne inanıyorsunuz. Bağlı kalmak kadar sizi sıkan bir şey yok. Sürpriz yapmaktan ve sürprizlerle karşılaşmaktan çok hoşlanıyorsunuz

8 - Romantik - Hayalci - Duygusal : Çok duygusal bir insansınız. Olayları gerçekçi tarafından görmeyi reddediyorsunuz. Sizin için duygularınızın size söyledikleri önemli. Ayrıca yaşamda hayallere yer olması gerektiğini savunuyorsunuz. Romantizmi reddeden ve her şeyi akılcı bir yolla çözmeye çalışan insanlarla anlaşamıyorsunuz. Hayallerinizi, duygularınızı sınırlayacak her şeyi reddediyorsunuz.

9 - Analitik - Güvenilir - Kendinden emin : Hayatınızı insanların gözden kaçırdığı küçük değerli taşlarla doldurmayı seviyorsunuz. Bu nedenle kültür sizin hayatınızda önemli bir yer oynuyor. Yine de siz şık ve zarif duygularınızın çevreden etkilenmemesini sağlıyorsunuz. Sizin için zarif ve görgülü bir hayata sahip olmak çok önemli. Ve yine aynı tarzdaki insanlarla birlikte olmayı tercih ediyorsunuz.

Kabağın Sahibi

2008-02-05T18:06:00.000+02:00

Kabağın Sahibi Vardır Elbet!

Vaktiyle bir derviş, nefisle mücadele makamının sonuna gelir.
Meşrebin usulünce bundan sonra her türlü süsten, gösterişten
arınacak, varlıktan vazgeçecektir.
Fakat iş yamalı bir hırka giymekten ibaret degildir. Her türlü
görünür süslerden arınması gereklidir... Saç, sakal, bıyık, kas,ne varsa hepsinden.
Derviş, usule uygun hareket eder, soluğu berberde alır.
- Vur usturayı berber efendi, der.

Berber dervişin saçlarını kazımaya baslar. Derviş aynada kendini
takip etmektedir. Başının sağ kısmı tamamen kazınmıştır. Berber tam diğer
tarafa usturayı vuracakken, yağız mı yagız, bıçkın mı bıçkın bir kabadayı
girer içeri.
Dogruca dervişin yanına gider, başının kazınmış kısmına okkalı bir
tokat atarak:
- Kalk bakalım kabak, kalk da tıraşımızı olalım, diye kükrer.
Dervişlik bu... Sövene dilsiz, vurana elsiz gerek. Kaideyi bozmaz
derviş.
Ses çıkarmaz, usulca kalkar yerinden. Berber mahçup, fakat
korkmuştur.
Ses çıkaramaz.

Kabadayı koltuğa oturur, berber tırasa başlar.
Fakat küstah kabadayı tıraş esnasında da sürekli asağılar dervisi,
alay eder:
'Kabak asağı, kabak yukarı.'
Nihayet tıraş biter, kabadayı dükkândan çıkar. Henüz birkaç metre
gitmiştir ki, gemden bosanmış bir at arabası yokuştan aşağı hızla üzerine gelir.
Kabadayı şaşkınlıkla yol ortasında kalakalır. Derken, iki atın
ortasına denge için yerleştirilmiş uzun sivri demir karnına dalıverir.
Kabadayı oracığa yığılır, kalır.
Ölmüştür. Görenler çığlığı basar.

Berber ise şaşkın, bir manzaraya, bir dervişe bakar, gayri ihtiyarî sorar:
- Biraz ağır olmadı mı derviş efendi?
Derviş mahzun, düşünceli cevap verir:
- Vallahi gücenmedim ona. Hakkımı da helal etmiştim. Gel gör ki kabağın bir sahibi var.O gücenmiş olmalı!

Hikâye böyle...

Ama hayat da böyle...

Ensemize, kafamıza vurup vurup dalga geçen sahte kabadayıların,
kabağın da bir sahibi olduğunu, bu sahibin de en affetmeyeceği şeyin kibir ve kul hakkı yemek olduğunu unutmaya başlayanlar, koltuklarına, makamlarına, rantlarına yapışanlar anlayacaklardır ...

Hangisi kızgın?

2008-01-11T17:35:00.000+02:00

Yukarıdaki resme yakından bakın, hangi adam öfkeli, sağdaki mi? Şimdi de monitörden uzaklaşarak yeniden bakın! Şimdi hangi adam öfkeli?

Boğaz Köprüsünün Yapılışı

2008-01-01T15:36:00.000+02:00

Avrupa'yı Asya'ya bağlayan "1. Boğaziçi Köprüsü"nün temeli Beylerbeyi ayakları şantiyesinde; 20 Şubat 1970'de törenle atıldı. Kabataş ve Kadıköy'den kalkan 2 adet şehirhatları vapuru, davetlileri taşıyarak tören alanına getirdi. 21 pare top atışıyla çalışmalar başladı...

20 Şubat 1970: Temel atma töreni (Beylerbeyi)

Mart 1970'de Ortaköy ayaklarının kazısı başladı. Hemen ardından da Beylerbeyi ayaklarının kazısı başladı.

4 Ağustos 1971: Kule montajı

Ortaköy kulesinin inşaatı
Mayıs 1971'de Ortaköy çelik kulelerinin montajına başlandı. Beylerbeyi kulelerinin montajına ise Temmuz 1971'de başlandı. 1972'nin Ocak ayında her iki çelik kule de yükseldi.

Dikey kulelerin birbirleriyle yatay olarak bağlanması
Kuleler tamamlanınca Ortaköy'den Beylerbeyi'ne kadar denizin yüzeyine, birbirine paralel; 2 adet kılavuz halat serildi ve bunlar kulelerden aynı anda çekilerek, ilk birleşim sağlandı (Ocak 1972)

Taşıyıcı çelik halatların çekimi

Ardından, tellerin gerilim ve büküm işlemleri 10 Haziran 1972'de başladı ve köprünün açılışına kadar sürdü.
İtalya ve İngiltere'de hazırlanan, içi boş kutular şeklindeki 60 adet tabliyeyi oluşturacak olan paneller, demonte vaziyette denizyoluyla getirilerek, Göksu birleştirme şantiyesine bırakıldı ve burada montajları yapılmaya başlandı...

Tabliyeler; Köprü'nün üzerindeki trafik akışını sağlayacak olan yolu oluşturan, içleri boş ve her iki uçlarındaki dikey taşıyıcı halatlar yardımıyla, kulelerdeki gerili çelik halatlara salıncak gibi asılan ve birbirlerine lego oyuncakları gibi bağlanan, rijitleştirilmiş taşıyıcı bloklardı.

21 Şubat 1972: Kılavuz halatlar çekili

Kuleler (henüz tabliyesiz)

Kulelerden birinin içi

Tabliyelerin orta kesimden başlayan montajı

26 Mart 1973'de son tabliye de montajlandı. Ardından 60 adet tabliye birbirine kaynaklandı. Böylece, ilk kez yürüyerek Asya'dan Avrupa'ya geçildi...
26 Mart 1973: Son Tabliye denizden montaja getirilirken

26 Mart 1973: Son Tabliyenin Montajı tamamlanmak üzere

Köprü üzerinde kauçuk menşeili asfaltlama

Kulelerin altındaki geçiş noktalarına, köprüdeki genleşmeye uyum sağlaması amacıyla dönen-levhalar (rolling leaf) monte edildi.
23 Temmuz 1973: Rolling leafların montajı

Yaklaşım viyadüklerinin inşasına (Ortaköy ve Beylerbeyi üzerinden geçen) Şubat 1973'de başladı ve Mayıs 1973'de bitirildi.
Yaklaşım viyadüğü inşaatı

Ortaköy Yaklaşım viyadüğü inşaatı (Lido'nun yanı)

20 Temmuz 1973: Yaklaşım viyadüğü inşası

8 Haziran 1973'de ilk defa araçla geçiş tecrübesi yapıldı.
Yaklaşım viyadüğü inşaatı

Bu arada; 15 Mart 1974'de Çevreyolu'nun önemli geçişlerinden olan; Haliç Köprüsü'nün iki yakası birleştirildi ve yaya olarak geçildi. 10 Eylül 1974'de de Haliç Köprüsü açıldı).

Haliç Köprüsü'nün inşaatı (henüz bitirilmiş ve Çevre yolunun bağlantısı tamamlanmış) 1973 sonları)

Tüm çalışmalar tamamlandı ve köprü açılışa hazırlandı...İnş aat bitmek üzere

Ve Köprü 30 Ekim 1973'de törenle açıldı... (Cumhuriyet'in 50. Yıldönümü)

Açılış sabahı

30 Ekim 1973-Açılış Günü Hazırlıkları-Mobil Şeref Tribünü Araçları gidiyorlar.

Açılış töreni. Yeni alınan Büssingler misafirleri getirmişler ve beklemedeler. ..
Köprünün açıldığı gün halk o kadar yoğun bir ilgi gösterdi ki, onbinlerce kişi aynı anda köprünün üzerinde Asya'dan Avrupa yakasına doğru ve bir süre sonra da her iki yakaya doğru karşılıklı yürümeye başladı (Köprüyü ertesi günü çalacaklar (!) ya, onun endişesi herhalde, "Aman köprünün başına bir şey gelmeden, bir an önce ben de üzerinden bir kere geçeyim bari" psikolojisi) . Açılış şerefine araç yolundan da yayalara yürüme izni verilince, köprünün üzerinde yaya adımlarının çokluğu ve bu yoğunluğun homojen olarak köprünün tüm yüzeyine yayılması sonunda rezonans artışı had safhaya girerek, köprü salıncak gibi sallanmaya başlayınca, daha ilk günden köprümüz çökmesin korkusuyla, derhal yaya geçişine son verildiğini gazeteler günlerce yazdılar...(Gerç ekten de lastik tekerlekli araçların geçişleri yerine onbinlerce adımın aynı anda zemine yaptığı darbesel etki, lastik tekerlekten çok daha fazla tehlikeye yol açar, salınım artmaya başlayınca da bunun sönümlenmesi oldukça zordur, hızla sallanan salıncağın uzun süre sonra yavaşlayarak durması gibi)... Hatta gazetelerde şu örnek verilmişti: "Köprüden arka arkaya tanklar geçse o derece risk oluşturmaz ama, bir tabur asker uygun adımla köprüyü geçmeye çalışırsa, bu daha büyük tehlikedir." Ayakların aynı anda yere vurması yüzünden...

30 Ekim 1973: Tören Alanı-Yayaları n yürüyüşü Başladı...

30 Ekim 1973: Yoğun Yaya Geçişi

İlk 24 saat içinde; 28.126 motorlu araç köprüden geçti. Bu rakam; 402 araba vapurunun taşıyacağı araç adedine eşitti. Köprü 440 milyon liraya maloldu.

Köprünün açıldığı hafta
Köprüden yayalara (iki kenardaki yaya yollarından geçmeleri şartıyla) geçiş; 2 Mayıs 1974'de verildi (Geçiş ücreti 1 lira). Köprünün taşıyıcı ayaklarının (daha doğrusu kulelerinin) dördünde de yayaları yukarıya taşıyan dev asansörler mevcuttu ve yayalar bunları kullanarak köprüye çıkarlar, yürüyerek karşıya geçince de, yine buradaki kulelerin asansörlerini kullanarak aşağıya inerlerdi. Ancak köprüden aşağıya atlayanların sayısının artması yüzünden birkaç yıl sonra yayalara yasak geldi.

1000 feetten Türkiye

2008-01-01T15:24:00.000+02:00

Türkiyenin 1000 feet yükseklikten çekilmiş fotoğraflarını aşağıdaki linkten görebilirsiniz. Fotoğraflar bir Türk Fotoğraf sanatçısı tarafından 5,5 yıllık bir çalışma sonucunda çekilmiş.

Link için tıklayınız...

Avustralya Gözüyle Dünya Haritası

2008-01-01T15:19:00.000+02:00

Avusturalyalıların dünya haritasını hiç merak ettiniz mi? Aşağıda görebilirsiniz :

Resimlerden Resim

2008-01-01T15:15:00.000+02:00

Aşağıdaki resimler, daha küçük alt resimlerin bir araya gelmesi ile oluşmuş. Yani resimlerden resim oluşturulmuş :

Kadınlar neden uzun yaşar?

2008-01-01T15:11:00.001+02:00

Akşam annemle babam televizyon seyrediyorlardı. Annem, 'Geç oldu,'dedi, 'zaten yorgunum, ben yatıyorum.'

Annem kalktı, mutfağa gitti. Çerez-meyve tabaklarını çalkaladı kaldırdı. Sabaha hazır olsun diye çaydanlığı doldurdu, demliğe çaykoydu.Şekerliğe baktı, dibinde az kalmış, üstüne ekledi.
Kahvaltı için buzluktan ekmek çıkardı, akşam yemeği için çözülsün diye de eti aşağıya koydu. Kahvaltı masasını hazırlamak için masanın üstündekileri topladı. Telefonu şarja koydu, telefon defterini kapatıp yerine koydu.

Sonra çamaşır makinesinden ıslak çamaşırları çıkarıp astı ve makineyi tekrar doldurdu. Banyodaki çöp sepetini boşalttı. Islak bir havluyu kurusun diye duş perdesinin borusuna astı.
Bir gömlek ütüledi, kopuk düğmesini dikti. Çiçekleri sulad. Esneyerek gerindi ve yatak odasynyn yolunu tuttu.

Çalışma masasının yanından geçerken durdu, öğretmene tezkere yazdı, okul gezisi için para sayıp ayırdı, eğildi, sandalyenin altına girmiş ders kitabını aldı, masanın üstüne koydu. Kek tarifleri defterini çıkardı,arkadaşına söz verdiği tarifi bir kağıda yazdı, çantasına koydu. Bakkaldan alınacakları not etti, notu da çantasyna koydu. Sonra gitti, 3'ü 1 arada temizleme losyonuyla yüzünü yıkadı, dişlerini fırçaladı. Gece kremini ve kırışık önleyici nemlendiricisini sürdü.Tırnaklarına baktı, törpüledi.içeriden 'sen yatmaya gitmemişmiydindiye seslenen babama 'şimdi gidiyorum' deyip köpeğin su kabını doldurdu. Kapıları pencereleri kontrol etti, holdeki lambayı yaktı.

Kardeşimin odasına gitti, uyumuş, lambasını söndürdü, bilgisayarını kapattı, gömleğini astı, yerdeki kirli çorapları toplayıp sepete attı.Bana geldi, 'haydi yat artık, biraz da yarın çalışırsın,' dedi. Kendi odasına gitti, saati kurdu, ertesi gün giyeceklerini hazyrladı. 6 maddelik acil işler listesine 3 madde daha ekledi.

Kendi kendine iyi geceler diledi, hayallerinin gerçekleştiğini gözünün önüne getirdi. işte o sırada babam televizyonu kapattı, 'ben yatıyorum' dedi ve gitti yattı.

Sizce bu işte bir gariplik yok mu?

Kadınların neden daha uzun yaşadığını merak etmiyor musunuz?

Çünkü yapıları uzun çekişlidir ve işlerini bitirmeden öyle çabuk çabuk ölemezler!

Yağlıboya Anne Tabloları

2008-01-01T14:51:00.000+02:00

Annelerimiz...Bizi doğuran, bizi büyüten, bizim üzüntümüzle üzülen, sevincimizle sevinen, Cennet ayakları altında olan sevgili annelerimiz. Aşağıdaki yağlıboya tablo örneklerinde anne konusu işlenmiş :

Kaldırım Boyama Sanatı

2007-12-28T17:38:00.001+02:00

Kaldırıma Öyle Resimler Çiziyor ki..

Bu resammın sanatının eşi benzeri yok. Kaldırıma öyle resimler çiziyor ki inanılmaz. Resimler 3 boyutlu.. Önünüzde bir çukur, ya da dev bir canavar çıkıyor. İşte o resimler.

Adı Julian Beever. O bir ressam. Ancak bildiğiniz ressamlardan biraz farklı bir ressam. Beever, cadde ve sokak ressamı. Nerkesin gelip geçtiği caddelere inanılmaz üç boyutlu resimler yapıyor.

10 yıldır cadde ve sokaklara inanılmaz resimler yapan Belçikalı Beever, dünyanın en ünlü ressamlarından birisi haline geldi.

O; İngiltere, Belçika, Fransa, Hollanda, Almanya, ABD ve Avustralya'da çalıştı.

Kaldırıma taşıdığı Anamorphic illüzyonları, özel bir bakış açısından görüldüğünde insana gerçek hissi veren resimlere imza attı.

Dünyanınnın pek çok sokak ve caddesinde 3 boyutlu resmi bulunan Beever, pek çok ülkeden de teklif aldı.

İŞTE BU RESSAMIN İNANILMAZ 3 BOYUTLU ÇALIŞMALARI...

Namazsız Ezan, Ezansız Namaz

2007-12-28T17:15:00.000+02:00

Torunu, pamuk gibi bembeyaz sakallı, nur yüzlü dedesine merakla sorar...
'Dedecigim! Bir insanın ömrü ne kadar olur?'
Dede tatlı bir gülücükle:
Ezanla namaz arası kadar yavrucuğum.' deyince torun:
'Nasıl yani, ömür bu kadar kısa mı?' der.
Dede: 'Evet yavrum. ömür, namazsız ezanla, ezansız namaz arası kadardır.' diye cevap verir.

Torun yeniden sorar: 'Namazsız ezan ve ezansız namaz sözlerinden ne kastettiğini anlamadım dedecigim.
Bu ne demek açıklar mısın?'
Dede şefkatle ellerinden tuttuğgu torununa:
Bak yavrum, geçenlerde komşumuzun çocuğu doğdu. O çocuğun kulağına ezan okundu değil mi?

İşte o ezanın namazı kılındı mı kılınmadı. O ezan Namazsız Ezan'dı.
İnsan öldüğü zaman kılınan cenaze namazının da ezanı yoktur.
O da 'Ezansız namaz'dır. Aslında o namazın ezanı insan doğunca okunmuştu kulağına.
Bak ey insan! Doğdun, ama öleceksin, ömür çabuk biter, hayatını iyi değerlendir. Boşa vakit harcama!' ikazını yapıyordu o ezan.
Işte yavrum
öMüR, EZANLA NAMAZ ARASI KADARDIR.
Sakın boşa geçirme. ömrünü dolu dolu yaşa, bir nefes bile bosluk bırakma!'

Yolunu Seç

2007-12-28T16:59:00.000+02:00

Araba ile yolculuk yaparken geçtiğimiz yollar, eğer güzel ise ayrı bir zevk duyar insan. İşte aşağıda bu güzel yollara birkaç örnek. Sizin yolunuz hangisi?

Tüm Nokia Cep Telefonları Modelleri (1982-2006)

2007-12-01T12:36:00.000+02:00

Bundan yıllar önce hayatımıza giren Cep Telefonları artık tamamen hayatımızın bir parçası haline geldi. Yıllar içinde zamanında en iyi kabul edilen cep telefonları, şimdi tarihteki yerlerini aldılar. Aşağıdaki fotoğrafta, Nokia tarafından üretilen, çoğu artık tarih olan Cep Telefonlarının zaman içindeki gelişimi gösterilerek, tüm modeller belirtilmiş. Bakalım bunlardan hangisi veya hangilerini kullanmıştınız zamanında...

Resmin üzerine tıklayarak açabilirsiniz...

İşini Sevmek

2007-12-01T12:28:00.000+02:00

Hepimizin zaman zaman işinden sıkılıp, "Keşke şimdi şurada olsaydım, şunu yapsaydım..." dediğimiz olmuşdur. Çoğumuz da işini severek yapmamakta, tamamen duygusal(!) nedenlerden çalışmaktadır. İşini severek yapmak bu olsa gerek...

Kaybolan Adam

2007-12-01T12:12:00.000+02:00

Aşağıdaki resimde 12 kişi, 13 kişi oluyor. Biraz bekleyin ve değişimi yakalamaya çalışın...

Not : Resim değişmez ise resmin üzerine tıklayarak görebilirsiniz...

İlginç Tasarımlar

2007-12-01T12:03:00.000+02:00

Romantik Klip

2007-12-01T11:56:00.000+02:00

Romantik bir japon klibi :

Yüksek çözünürlükteki videosunu indirmek için tıklayınız...

Ölüm Ve Ötesi

2007-10-25T15:25:00.000+03:00

Bilgisayar Çağı İnsanları

2007-10-20T11:17:00.001+03:00

Müşfik Kenter bilgisayar çağı insanlarına şiiriyle sesleniyor:

Hep bir yerlere, bir şeylere yetişme telaşındasınız değil mi?
Hiç vaktiniz yok, “fast life”, “fast food”, “fast music”, “fast love”…
Dikte ettirilen “yükselen değerler”, “in” ler, “out” lar…
Buna benzer bir odada, şanslıysanız gökyüzünü görebilen bir pencere ardında bitecek hepsi.
Dostluğu klavyelerinde, yaşamı monitörlerinde arayanlar, size sesleniyorum!
Hangi tuş daha etkilidir ki sıcacık bir gülüşten ya da hangi program verebilir bir ağaç gölgesinde uyumanın keyfini?
Copy-paste yapabilir misiniz dalgaların sahille buluşmasını?
İçinizi ısıtan gün ışığını gönderebilir misiniz maille arkadaşlarınıza?
Sevgiyi tuşlarla mı yazarsınız?
Öpüşmek için hangi tuşlara basmak gerekir?
Ya da geri dönüşüm kutusunda saklanabilir mi kaybolan zaman?
Doğayı bilgisayarları na döşeyenler, neden görmezsiniz bahçedeki akasyanın tomurcuklandığını?
Ve ıslak toprak kokusu var mıdır dosyalarınız arasında?
Koklamak, duymak, dokunmak, yok mu yaşam skalanızda?
Bilgi toplumu oldunuz da, duygu toplumu olmanıza megabaytlarınız mı yetmiyor?

Başarının Sırrı

2007-10-15T11:19:00.000+03:00

Göz Yanılması - Dönen Bayan

2007-10-15T11:05:00.000+03:00

Eğer siz bu bayanı saat yönüne doğru döndüğünü görüyorsanız, beyninizin sağ tarafını kullanıyorsunuz.
Eğer öbür yönde görüyorsanız, beyninizin sol tarafını kullanıyorsunuz.
Bazı insanlar her iki yönde de döndüğünü görüyorlar. Fakat çoğu insan sadece tek yönde görür.
Eğer siz diğer yönde de görmeye çalışırsanız ve görürseniz, IQ' nuz 160' ın üzerine ve hemen hemen dahi derecesindesiniz demektir.

HER İKİ YÖNDE DÖNDÜĞÜ GÖRÜLEBİLİR.

Not : Eğer resim hareketsiz ise, resimdeki bayan dönmüyorsa üzerine tıklayarak resmi açınız veya aşağıdaki linke tıklayınız : http://2.bp.blogspot.com/_0XnoPAqTKwo/RxMfpyydkOI/AAAAAAAAAGI/r7YYMz4KG7A/s1600-h/image001.gif

Aşkın Fotoğrafı

2007-09-28T15:42:00.000+03:00

Mut'un bir dağ köyünde dostlarla birlikte gezerken yaşlı bir karı kocayı gördüm.. Baktım bir kanepenin üzerinde oturuyorlar. .. İyice yaklaştığımda tezekten yapılmış evlerinin bahçesinde oturdukları kanepenin bir tarafının tamamen kırık olduğunu, kanepenin sağlam tarafına sıkışarak oturduklarını ve sohbet ettiklerini anladım. Yüzlerinde bir tebessüm vardı.. Kanapenin bir tarafı tamamen kırılmıştı.. .

Evin halinden ve karı kocanın kılık kıyafetinden maddi durumlarının hiç iyi olmadığı ve yeni bir kanepe alacak guçlerinin olmadığı hemen anlaşılıyordu. .. Selamlaştıktan sonra, 'Kanepe kırılmış' dedim... Yaşlı adam büyük bir bilgelikle cevap verdi, ' Biz de sağlam tarafina oturuyoruz.. . Yetiyor bize..' Kadın da tamamladı, ' He ya yetiyor bize bak ne güzel oturuyoruz' Sevdiğimin elini daha sıkı sıkı tuttum... Öyle ya,' Aşk bu kanepe neden kırık, neden yeni bir kanepe almıyoruz' diye dırdır etmek, şikayet etmek yerine, 'Kanepenin sağlam tarafını paylaşmak' değil midir?...

Ve işte ekte yer alan bu fotoğrafı büyüterek evimin en gorunur yerine astim...

Not : Alıntıdır

Photoshop ile 80 tane Yazı Efekti Dersi

2007-08-17T17:47:00.000+03:00

Aşağıdaki adreste Photoshop ile ilgili 80 tane eğitim bulunuyor. Her bir eğitimde adım adım text efekti oluşturuluyor.

http://www.photoshoproadmap.com/Photoshop-blog/2007/07/22/the-best-80-photoshop-text-effects-on-the-web/

Blog Backup

2007-08-13T13:58:00.000+03:00

Kendinize bir blog oluşturdunuz. Peki yaptığınız bloğun yedeğini aldınız mı hiç? Ya bir gün baktığınızda bloğunudaki bilgiler uçmuşsa! Kolayı var. Online blog yedekleme siteleri. BlogBackupOnline sitesi de bunlardan biri. Üye olduktan sonra bloğunuzun adresini giriyorsunuz o kadar. Bloğunuz günlük olarak yedekleniyor ve istediğinide geri yükleyebiliyorsunuz. Başınıza gelmeden önlem almakta fayda var.

Şu an ziyaret ettiğiniz bu blok da BlogBackupOnline tarafından yedekleniyor.

https://www.blogbackuponline.com/

Resim Sevincini Aşılayan Adam : Bob Ross

2007-08-11T10:47:00.000+03:00

Onu TRT2 deki Resim Sevinci programı ile tanıdık. Bob Ross 30 dk içerisinde yaptığı harika resimlerle, bizlere resim sevincini aşıladı. Öyle ki onun programlarını izledikten sonra, bir baktım ben bile elimde fırça, önümde suluboya paleti resim yapmaya çalışıyorum. Gerçekten onun programlarını izlemek çok güzeldi. Çeşit çeşit fırçaları ile karaladığı tuval, birden harika bir resme dönüşmeye başlar, tam herşey güzel giderken birden koyu bir renkle resmi boyar, "Eyvah güzelim resmi mahvetti!" diye düşünürken, boyadığı kısım harika bir ağaca dönüşüverir.

Evet, bizlere resmi sevdiren Bob Ross 4 Temmuz 1995 aramızdan ayrıldı, şimdi geride bıraktıkları ile hatırlanıyor.

Öyle ki günümüz teknolojisinde Photoshop ile benzer resimler yapabilmemiz için araçlar ve nasıl yapıldığına dair yazılar var.

Bob Ross gibi Photoshopta nasıl resimler yapabileceğimizi buraya tıklayarak görebilir, buradan da kullandığı fırça setlerinin Photoshop dosyalarını indirebilirsiniz.

Çarpma İşleminin Yeni Yöntemi

2007-08-08T11:51:00.000+03:00

Aşağıda sadece çizgileri kullanarak nasıl çarpma işlemi yapılacağı anlatılıyor. İlginç bir yöntem...

Plaka Yeterli!

2007-08-01T11:28:00.000+03:00

Motorlu Taşıtlar Vergisi ödemesi için "Ne Gerekli?" sorusuna, "Plaka yeterli!" cevabını alan yurdum insanı...

Oyuncak Bebekler

2007-08-01T11:10:00.000+03:00

Bu oyuncaklardan bir tane oğluma ya da kendime alsam mı acaba...:)

Alizze ile La isla Bonita

2007-08-01T11:02:00.001+03:00

Fransız şarkıcı Alizze'nin "La isla Bonita" yorumu

Yüksek çözünürlükteki videosunu indirmek için tıklayınız...

Online Banner

2007-07-24T15:42:00.000+03:00

Siteniz için online olarak banner oluşturmak mı istiyorsunuz? İşte size bu işi yapan bir site adresi :

http://www.bannerbreak.com

Slide Show Scriptleri

2007-07-16T14:35:00.000+03:00

Bir site hazırladınız. Sitenizde olmazsa olmaz bölümlerden biri de fotoğraf galerileri...

İşte bu fotoğraf galerini kolaylıkla oluşturabileceğiniz, beğendiğim 3 script adresine buradan ulaşabilirsiniz.

TripTracker Slideshow

Lightbox2 Slideshow

GrayBox SlideShow

Açık Kaynak Web Tasarım

2007-07-14T11:25:00.000+03:00

Aşağıdaki adreste ücretsiz web sitesi tasarımları yer alıyor.
Site tasarınlarını önizleme yapabiliyor, dosyalarını indirerek kullanabiliyorsunuz.
Tasarımcılar için güzel bir free site...

Open Source Web Design sitesi adresi :

http://www.oswd.org/

En vahşi 10 Film

2007-07-13T15:16:00.000+03:00

Ünlü Sinema portalı "filmschoolrejects", sinema tarihinin en vahşi 10 filmini belirledi.
Bir grup çılgın gencin kurduğu ve her türlü sıradışı filmin detaylarıyla incelendiği internet sitesinde hazırlanan liste, bazı ülkelerde gösterimi yasaklanmış, en kanlı ve şoke edici filmlerden oluşuyor.

işte listede seçilmiş 10 film

1. The Texas Chain Saw Massacre - Teksas Katliamı (1974)
2. Hostel - Otel (2006)
3. Haute Tension - Yüksek Tansiyon (2003)
4. The Last House on the Left - Soldaki Ev (1972)
5. I Spit on Your Grave - Mezarına Tüküreceğim (1978)
6. A Clockwork Orange - Otomatik Portakal (1971)
7. Saw - Testere (2003)
8. Cannibal Holocaust - Yamyamlar Cehennemi (1980)
9. Two Thousand Maniacs - İki Bin Manyak (1964)
10. The Hills Have Eyes - Tepenin Gözleri (2006)

Alıntı : www.bildirgec.org

William Holman Hunt'ın "Evrenin Işığı" Tablosu

2007-07-13T10:50:00.000+03:00

İkon ve Buton arama derdine son!

2007-07-11T17:49:00.000+03:00

Aşağıdaki adreste bizim için derlenmiş, ikon ve butonlar yer alıyor.

Adres için tıklayınız...

Laptop Bataryası Değiştirme

2007-07-09T11:03:00.000+03:00

Biten Laptop bataryalarını, düşük maliyetle nasıl değiştirebiliriz.
Aşağıdaki videodan bunu öğrenerek, biraz teknik bilginiz varsa veya cesaretli iseniz biten bataryayı değiştirebilirsiniz?

Macera başlıyor : Gyzem

2007-07-06T10:29:00.000+03:00

İşte size çözebileceğiniz bir macera...Şimdiye kadar çözen olmamış, çünkü çözmeye çalışanlar arasında ben yoktum :) Gyzem adlı macerada, çeşitli bilmeceleri geçerek, bir sonraki sayfaya ulaşmaya çalışıyorsunuz. Her bir bilmece sonunda, bir sonraki sayfanın adresi veriliyor. Kimi zaman mısır hiyeroglif yazısı ile uğraşıyor, kimi zaman videolar izleyerek çözümü bulmaya çalışıyor, kuran ayetlerindeki sırları bulmaya çalışıyor, resim dosyalarındaki şifreyi buluyorsunuz. Gerçekten çok sürükleyici ve zekice hazırlanmış bir macera. Yapımcısını kutlamak lazım.

İşte maceranın adresi :

http://www.gyzem.com/

Arkadaşlarınıza quiz hazırlayın.

2007-07-06T10:22:00.000+03:00

Bu sitede arkadaşlarınız için çeşitli tipte sorular hazırlayarak, bir sınav şeklinde quiz oluşturabiliyorsunuz. Sınav sonuçları size mail olarak gönderiliyor.

http://www.egoquiz.com/

Site için hazır form kodları oluşturma

2007-07-05T15:15:00.001+03:00

Bu siteden ilgili alanları seçip ekleyerek kolayca hazır form yapıları oluşturmak mümkün.
Sonuçta Site size bir html sayfası kodu ve seçime göre de ASP/PHP kodlarını hazırlıyor.

http://www.tele-pro.co.uk/scripts/contact_form/

Sevdiklerimize kartlı yazılar içeren resim oluşturalım...

2007-07-05T12:14:00.000+03:00

http://www.commentyou.com/

Send a Teddy Gram at CommentYou.com

Kayra Mix

2007-07-05T12:07:00.001+03:00

Oğlum Kayra'mın fotoğraflarını Photoshopta birleştirdim ve bu dosyayı oluşturdum...
Az da olsa yaramaz oğlumun özlemini gidermeme yardımcı oluyor bu fotoğraf...

Ülkemden yarı İngilizce, yarı Türkçe ilanlar

2007-07-04T11:51:00.000+03:00

Brezilya, ilginç bir ülke!

2007-07-04T11:50:00.000+03:00

BREZİLYA...İLGİNÇ BİR ÜLKE!...

*Kesme şekerin hiç üretilmediğini ve kullanılmadığını,

*Sinemalarda biletle beraber koltuk numarasının verilmediğini, bu yüzden iyi yer kapmak için yarım saat önce

giriş kapısının önünde kuyruk oluştuğunu,

*Uçaktan inince uçağın kapısından hava limanına kadar yüründüğünü, otobüs ile servisin hiç olmadığını bazen

körüklere yanaşıldığını,

*Voleybolun bile el hariç olmak üzere ayak-kafa-göğüs karışımı oynandığını,

*Sinemada film izlerken arkadaşlarınızla sohbet etmenin ve yerinizden kalkıp gidip içecek-yiyecek almanın

serbest olduğunu,

*Birileri ne seslenirken ıslık kullanmanın nezaket gereği olduğunu,

*En kuzeydeki kent ile en güneydeki arasında 5.000 km olduğunu,

*Kullanılan dilin Portekizce olduğunu ve kalabalık nüfus nedeniyle Portekizcenin dünyada en çok kullanılan

dillerden biri olduğunu,

*Coco bitkisinin suyunun normal sudan daha fazla tüketildiğini,

*Birinde yemeklerin kilo ile satıldığı, diğerinde sabit ücretle limitsiz yemek ye ne bilen iki tip

restaurant bulunduğunu,

*Kafelerde bir fincan kahve için ödediğiniz para ile marketten 1 kilo taze çekilmiş kahve alabileceğinizi,

*Kahvaltıda kızartılmış peynirin normal peynirden daha fazla tüketildiğini,

*Cola firmalarının yerel bir içecek olan guarana ile rekabet edemediklerini,

*Goyaba, Maracaju, Manga, Coco, Caja, Laranja, A pe xi, Uva gibi 72 çesit bilmediğimiz meyvenin var

olduğunu,

*Mafyanın sokaklarda oynattığı lotaryanın devletin sayısal lotosundan daha fazla ilgi gördüğünü ve bu

mafyanın bugü ne kadar tüm ikramiyeleri ödediğini,

*İlk öğretim ve lisenin 3 vardiya yapıldığını yani gece okula giden ilkokul öğrencilerinin var olduğunu,

*35 milyonluk nüfusu ile Sao Paulo şehrinin dünyanın en kalabalık kentlerinden biri olduğunu,

*Hatırı sayılır petrol rezervi ve üretimi olmasına rağmen tek bir rafinerinin olmadığını,

*Pasifik okyanusu kıyısında, sahilde kumsala 10- 15 metre mesafede oluşan dalgaların, dev gemileri bile

alabora edebilecek kadar güçlü olduğunu,

*Her sabah saat 06-07 arası şiddetli yağmurun yağdığını, şehri bir güzel temizlediğini daha sonra pırıl

pırıl bir havanın açtığını,

*Rio carnavalı hazırlıklarına 6 ay önceden başlanıldığını, gösteriye katılan 10.000 katılımcının 1001 renkte

hazırlanmış 30.000 değişik kostümü giydiğini , gösterilerin dört gün boyunca saat 20:00'de başladığını ve

sabah 07:00'ye kadar sürdüğünü,

*Hap seklinde olan diyet şeker tabletleri yerine doğal ve kalorisi olmayan bir bitkinin suyunun

kullanıldığını,

*Bankamatiklerden 22:00'den sonra güvenlik sebebiyle para çekilemediğini,

*Bizde sadece iş adamlarının ve büyük meblağlar için kullandıkları banka çeklerinin 7 yaşındaki bir çocuğun

bile bakkaldan çikolata alırken kullandığını,

*Seyyar satıcı sayısının en fazla olduğu ülkelerden biri olduğunu ve yukarıda bahsedilen çekleri bile kabul

ettiklerini,

*Dünyanın en uzun havaalanı pistinin Rio de Ja ne iro'da olduğunu, uçakların iniş ve kalkış için karada

15-20 dakika otobüsle seyahat ediyormus gibi yol kat ettiklerini,

*Çayın hemen hemen hiç bulunmadığını,

*Türkiye'deki içli köftenin aynısının bütün lokantalarda kolayca bulunabileceğini,

*Gece saat 24:00'den sonra kırmızı ışıkta duran arabalara ceza kesildiğini,

*Yerleşim alanı içerisinde 100 metre , kırsal alanlarda 1 km aralıklarla ankesörlü telefon bulundurmanın

Anayasanın temel maddelerinden biri olduğunu.....

biliyor muydunuz ?

Alıntı

Çekip Gitmek Buralardan

2007-07-04T11:20:00.000+03:00

Kaynağını bulamadığım bu şiirde bir çoğumuzun isteyip de yapamadığı bir konudan bahsediyor : Her zaman düşündüğümüz, ama asla gerçekleştiremediğimiz ve de gerçekleştirmesi zor olan bir hayal : Herşeyi bırakıp bir yerlere çekip gitmek...
Evet bir gün çekip gideceğiz bu dünyadan, ama bu gidiş dönüşü olmayan bir gidiş olacak.

Bugünlerde herkes gitmek istiyor.
Küçük bir sahil kasabasına,
Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara...

Hayatından memnun olan yok.
Kiminle konuşsam aynı şey...
Herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
Öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok.
Bir kendisi.
Bu yeter zaten.
Her şeyi, herkesi götürdün demektir.
Keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
Ama olmuyor.
Hadi kendimize razıyız diyelim, öteki de olmuyor.
Yani herşeyi yüzüstü bırakmak göze alınmıyor.

Böyle gidiyoruz işte.
Bir yanımız "kalk gidelim",
öbür yanımız "otur" diyor.

"Otur" diyen kazanıyor.
O yan kalabalık zira...
İş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile, Güvende olma duygusu...
En kötüsü alışkanlık.
Alışkanlığın verdiği rahatlık,
Monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.
Kalıyoruz...
Kuş olup uçmak isterken,
ağaç olup kök salıyoruz.
Evlenmeler...
Bir çocuk daha doğurmalar...
Borçlara girmeler...
İşi büyütmeler...
Bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.

Misal ben...
Kapıdaki Rex'i bırakıp gidemiyorum.
Değil bu şehirden gitmek,
İki sokak öteye taşınamıyorum.
Alıp götürsem gelmez ki...
Bütün sokağın köpeği olduğunun farkında,
Herkes onu,
o herkesi seviyor.
Hangi birimizle gitsin?

"Sırtında yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardır;
Evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin,
Kendi imalatımız küfeler.

Ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.
Ölüm var zira.
Ölüme inat tutunmak lazım,
İnadına kök salmak lazım.

Bari ufak kaçışlar yapabilsek.
Var tabii yapanlar, ama az.
Sadece kaymak tabakası.
Hepimiz kaçabilsek...
Bütçe, zaman, keyif...
Denk olsa.
Gün içinde mesela...
Küçücük gitmeler yapabilsek.
Ne mümkün.
Sabah 9, akşam 18
Sonra başka mecburiyetler
Sıkışıp kaldık.
Sırf yeme, içme, barınmanın bedeli
Bu kadar ağır olmamalı.

Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
Bir ömür karşılığı, bir ömür yani.
Ne saçma...
Bahar mıdır bizi bu hale getiren?
Galiba.

Ben her bahar aşık olmam ama
Her bahar gitmek isterim.
Gittiğim olmadı hiç,
Ama olsun... İstemek de güzel.

En çok oynadığım atari oyunlarından biri : River Raid

2007-07-04T11:11:00.000+03:00

Eskiden televizyona bağlanılarak oynanan atariler vardı. Kardeşimle benim de sahip olduğumuz bu atarilerde yüklü olan oyunlardan biri ile geçenlerde internette karşılaştım : River Raid

2 boyutlu :) bir uçak oyunu olan River Raid oyununda, engellere çarpmadan geçiyor, hedefelr vuruyor, köprülerin üzerinden geçiyor ve belli sürelerle çıkan benzinleri FUEL almanız gerekiyor, aksi taktirde benzininiz bitiyordu. Eski oyunların yeri başkaymış, ama nedense şimdi aynı oyunlar oynandığında aynı tadı vermiyorlar...

İşte oyunla ilgili kısa bir açıklama :

“River Raid” Activision firması tarafından 1982 yılında piyasa sürülen ilk “shoote’em up” oyunlardan biriydi. Öncelikle Atari 2600 için üretilen oyunun daha sonra Atari 8-bit, C64, ZX Spectrum ve MSX için yeni versiyonları piyasa sürülmüştü.Bir nehir üzerinde gitmekte olan bir uçağı kontrol ettiğiniz oyunda düşman helikopterlerini, gemilerini, uçaklarını, köprülerini yok etmeye çalışıyordunuz. Zamanın en başarılı oyunlarından olan River Raid, özellikle c64 kullanıcılarını televizyonun karşısına bağlamıştı. O dönemde pek çok joystick River Raid yüzünden kullanılmaz hale gelmişti.Oyun Carol Shaw tarafından programlanmıştı. Carol Shaw için ilk kadın bilgisayar oyunu programcısı olduğu rivayet edilir.

Not : Biz de kardeşimle birlikte bu oyun için joystick bozduk :)

Oğlum Kayra ile Hacıaliler Köyü'nde

2007-07-04T11:06:00.001+03:00

24 Haziran 2007 Akçapınar hayır pilavı için memleketimde idim. Hacıaliler Köyünde bahçede kiraz ağacının altında oğlum ve ben poz verdik...

Image Paylaşım Sitesi

2007-05-31T14:34:00.000+03:00

Çeşitli kategorilere göre resimler bulunan bir site :
http://www.sxc.hu/